4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Γαλλία: Ιστορίες από το παρελθόν

Γαλλία: Ιστορίες από το παρελθόν
 
Στον δεύτερο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών συγκρούονται δύο κόσμοι που όμως ΄χουν ένα κοινό στόχο: την αξιοποίηση της ανασφάλειας,της απογοήτευσης και του φόβου των γάλλων ψηφοφόρων. Σε κάθε περίπτωση το ρολόι στην Γαλλία γύρισε πολλά χρόνια πίσω.
 
Το 2002, ο Jean Marie Le Pen, ο πατέρας της Marine Le Pen, ήρθε δεύτερος στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών, νικώντας με μικρό περιθώριο τον σοσιαλιστή τότε πρωθυπουργό Λιονέλ Ζοσπέν˙ αλλά ο Λεπέν ηττήθηκε στον δεύτερο γύρο από τον Ζακ Σιράκ, ο οποίος έλαβε την υποστήριξη όλων των άλλων μεγάλων κομμάτων.
 
Αλλά και η περίπτωση του  Emmanuel Macron, θυμίζει κάτι απο το παρελθόν. Είναι σαν τον Valéry Giscard d'Estaing (τον ηγέτη ενός μικρού κεντρώου κόμματος και πρώην υπουργό Οικονομίας) ο οποίος το 1974 εκμεταλλεύτηκε μια διάσπαση στο κόμμα του Ντε Γκωλ, η οποία ξεκίνησε από τον Σιράκ, για να ιδρύσει την Ομοσπονδία των Ανεξάρτητων Ρεπουμπλικάνων και να κερδίσει την Προεδρία. 
 
Η Marine Le Pen έχει ηγηθεί του ριζοσπαστικού δεξιού Εθνικού Μετώπου από το 2011, όταν αντικατέστησε τον πατέρα της μετά από έναν σύντομο αλλά πικρό αγώνα. Παρά το γεγονός ότι το Εθνικό Μέτωπο είναι εδώ και καιρό ένας πραγματικός εκλογικός αντίπαλος για τα «κατεστημένα» κόμματα της δεξιάς και της αριστεράς, ποτέ δεν ήταν ένα σοβαρό κυβερνητικό κόμμα. Παρ’ όλα αυτά, έχει επηρεάσει την πολιτική ατζέντα, ιδιαίτερα στα θέματα της μετανάστευσης.Η καλύτερη πιθανότητα που είχε το Εθνικό Μέτωπο για να κυβερνήσει στην πραγματικότητα ήταν ανέκαθεν η Προεδρία, η οποία καταλαμβάνεται με απευθείας εκλογές, αφιλτράριστες από ένα εκλεκτορικό σώμα ή από κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες. 
 
Το κίνημα του Macron διαθέτει τώρα περισσότερα από 200.000 εγγεγραμμένα μέλη που έχουν εισρεύσει σε λιγότερο από ένα χρόνο, και πολύ περισσότερα από όσα του –πλέον με πεσμένο ηθικό- Σοσιαλιστικού Κόμματος.Ο Macron , βλέπει τα προβλήματα της χώρας ως ένα σύμπτωμα της πολιτικής δυσφορίας και έχει εκφράσει μια ανυπομονησία με το πολιτικό κατεστημένο (που αποτυπώνεται στο όνομα του  κόμματός του, «En Marche !» ή «Εμπρός!»):«Για περισσότερα από 30 χρόνια ... δεν ήμασταν ικανοί να αντιμετωπίσουμε είτε τη μαζική ανεργία είτε τα προβλήματα ενσωμάτωσης. Νέες ριζικές μεταμορφώσεις έχουν κλονίσει τις ζωές μας και τις βεβαιότητές μας. Αλλά το να αποσυρθούμε πίσω από τα δικά μας σύνορα ή να αρνούμαστε να δούμε τον κόσμο όπως είναι ή να μεταρρυθμίσουμε την Γαλλία εν τη απουσία της, δεν είναι λύσεις. Αγνοούν την βαθιά ανθεκτικότητά της και την αίσθηση του πεπρωμένου μας».
 
Ο Macron βλέπει την Ευρώπη ως ένα βασικό πλεονέκτημα, και ως το πιο αποτελεσματικό μέσο για την προστασία της Γαλλίας, τόσο στρατιωτικά όσο και οικονομικά. Μάλιστα, ο ίδιος επιδιώκει να κατασκευάσει μια οικονομικά πιο ισχυρή Ευρώπη που θα δημιουργεί θέσεις εργασίας και θα υπερασπίζεται στρατηγικούς τομείς της οικονομίας. . Ο Macron δεν αναφέρει την μετανάστευση ούτε μια φορά στο πρόγραμμά του, παρ’ όλο που κάνει έκκληση για ταχύτερες αποφάσεις σχετικά με τα αιτήματα για άσυλο. 
 
Η Le Pen, υποστηρίζει την διενέργεια δημοψηφίσματος για την συμμετοχή της Γαλλίας στην ΕΕ (από την οποία θα ήθελε να την βγάλει), και την απόσυρση από την ενιαία στρατιωτική διοίκηση του ΝΑΤΟ.Στο μανιφέστο της εκστρατείας της επισήμανε ότι, η παγκοσμιοποίηση είναι η ρίζα των προβλημάτων της Γαλλίας:«Η επιλογή της ‘παγκοσμιοποίησης’, από τη μια πλευρά, εκπροσωπούμενη από όλους τους ανταγωνιστές μου, που επιδιώκει να καταστρέψει τις ευρύτερες κοινωνικές και οικονομικές ισορροπίες μας, επιδιώκει την κατάργηση όλων των οικονομικών και φυσικών συνόρων, και αυτό πάντα επιφέρει περισσότερη μετανάστευση και λιγότερη συνοχή μεταξύ του γαλλικού λαού. Η πατριωτική επιλογή, από την άλλη πλευρά την οποία εκπροσωπώ σε αυτές τις εκλογές, τοποθετεί την υπεράσπιση του έθνους και του λαού στην καρδιά της κάθε δημόσιας απόφασης, και ... πάνω απ’ όλα επιδιώκει την προστασία της εθνικής μας ταυτότητας, την ανεξαρτησία μας, την ενότητα του γαλλικού λαού, κοινωνική δικαιοσύνη και ευημερία για όλους’.
 
Αναμενόμενα, για την Le Pen η μετανάστευση είναι κυρίαρχο θέμα, και οι προτάσεις της φαίνεται να αμφισβητούν τόσο τις αποφάσεις γαλλικών δικαστηρίων όσο και μακροχρόνιες υποχρεώσεις που προκύπτουν από Συνθήκες. Καλεί για μια μεγάλη μείωση της μετανάστευσης με την κατάργηση της «οικογενειακής επανένωσης», οποιασδήποτε μορφής δικαιώματος ιθαγένειας λόγω γέννησης [στην Γαλλία], καθώς και την ανάκληση του δικαιώματος να ζητείται άσυλο σε γαλλικό έδαφος.
 
Από την άλλη πλευρά, αμφότερα τα προγράμματα, περισσότερο ή λιγότερο συμφωνούν ως προς την ανάγκη για πιο ισχυρή κρατική δράση για την προώθηση της εθνικής ενότητας και ενσωμάτωσης. Και οι δύο υποψήφιοι συνδέουν τον κοσμικό χαρακτήρα του γαλλικού κράτους, ή αλλιώς την laïcité, με την ασφάλεια και την αποκατάσταση της κρατικής εξουσίας. Παρά το γεγονός ότι ο Macron επιδιώκει να εξασφαλίσει ταχύτερη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη μετανάστευση, είναι επίσης πολύ σαφής ότι εκείνοι που δεν θα τους δοθεί άσυλο θα απελαθούν γρήγορα. Και οι δύο υποψήφιοι κάνουν έκκληση για ένα πιο ευνοϊκό επιχειρηματικό περιβάλλον και για να μειωθούν οι φόροι. Αμφότεροι υποστηρίζουν την προώθηση των βασικών πολιτιστικών αξιών μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος, καθώς και την προώθηση της γαλλικής γλώσσας. Και οι δύο υποστηρίζουν μια αύξηση του αριθμού των αστυνομικών και των ενόπλων δυνάμεων.
Την ίδια στιγμή, αμφότερα τα προγράμματα είναι κοινωνικά φιλελεύθερα, και δεσμεύονται για την ενίσχυση του κοινωνικού κράτους. Για παράδειγμα, και τα δύο υποστηρίζουν την μεγαλύτερη πρόσβαση σε παροχές και την διατήρηση των 35 ωρών εργασίας την εβδομάδα.
 
 Και οι δύο υποψήφιοι έχουν ασχοληθεί με τα δικαιώματα των γυναικών, αλλά από διαφορετικές οπτικές γωνίες. Ο Macron είναι σταθερά προσηλωμένος στην υπεράσπιση τόσο της ισότητας των μισθών όσο και στην καταπολέμηση όλων των μορφών παρενόχλησης. Η Le Pen έχει επίσης υποσχεθεί να αγωνιστεί για την ισότητα των μισθών, αλλά επίσης ορκίστηκε να υπερασπιστεί τις γυναίκες ενάντια στον ισλαμικό φονταμενταλισμό. Κανένα πρόγραμμα δεν ασχολείται με την εξισορρόπηση του εθνικού προϋπολογισμού, και μόνο ο Macron αναφέρεται αόριστα στην «δημοσιονομική υπευθυνότητα».