4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

ΗΠΑ και Κίνα μετά την πανδημία

ΗΠΑ και Κίνα μετά την πανδημία
Η εθνική ισχύς της Κίνας έχει χτυπηθεί από  την κρίση σε πολλά επίπεδα. Η επιδημία έχει ανοίξει σημαντικές πολιτικές διαφωνίες εντός του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος, προκαλώντας ακόμη και ελάχιστα κεκαλυμμένη κριτική για το ιδιαίτερα συγκεντρωτικό στυλ ηγεσίας του προέδρου Xi Jinping. Αυτό αντανακλάται σε έναν αριθμό ημι-επίσημων σχολίων που έχουν μυστηριωδώς βρει τον δρόμο τους στον δημόσιο χώρο τον Απρίλιο. Το δρακόντειο lockdown του Xi στη μισή χώρα για μήνες για να καταστείλει τον ιό έχει επαινεθεί ευρέως, αλλά δεν ήρθε χωρίς πλήγματα. Η εσωτερική συζήτηση μαίνεται για τον ακριβή αριθμό των νεκρών και των μολυσμένων, σχετικά με τους κινδύνους των επιπτώσεων ενός δεύτερου κύματος καθώς η χώρα ανοίγει σιγά-σιγά, και για τη μελλοντική κατεύθυνση της οικονομικής και εξωτερικής πολιτικής.
 
Η οικονομική ζημία ήταν τεράστια. Παρά τα δημοσιευμένα ποσοστά της Κίνας για την επιστροφή στην εργασία, κανενός ύψους εγχώριο κίνητρο στο δεύτερο εξάμηνο του 2020 δεν θα αντισταθμίσει την απώλεια της οικονομικής δραστηριότητας κατά το πρώτο και το δεύτερο τρίμηνο. Η δραστική οικονομική συρρίκνωση [που σημειώνεται] μεταξύ των κυριότερων εμπορικών εταίρων της Κίνας θα εμποδίσει περαιτέρω τα σχέδια οικονομικής ανάκαμψης, δεδομένου ότι πριν από την κρίση, ο εμπορικός τομέας της [κινεζικής] οικονομίας αντιπροσώπευε το 38% του ΑΕΠ. Συνολικά, η ανάπτυξη του 2020 είναι πιθανό να είναι περίπου μηδενική -η χειρότερη επίδοση από την εποχή της Πολιτιστικής Επανάστασης πριν από πέντε δεκαετίες. Ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ της Κίνας κυμαίνεται ήδη στο 310%, ενεργώντας ως τροχοπέδη σε άλλες κινεζικές προτεραιότητες δαπανών, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, της τεχνολογίας, της άμυνας και της ξένης βοήθειας. Και όλα αυτά έρχονται την παραμονή των εορτασμών για την εκατονταετία του κόμματος το 2021, χρονικό σημείο για το οποίο η ηγεσία είχε δεσμευτεί να διπλασιάσει το ΑΕΠ της Κίνας σε μια δεκαετία. Η πανδημία το καθιστά αυτό αδύνατο.
 
Όσο για την ισχύ των Ηνωμένων Πολιτειών, η χαοτική διοίκηση της κυβέρνησης Τραμπ άφησε μια ανεξίτηλη εντύπωση σε όλο τον κόσμο μιας χώρας ανίκανης να χειριστεί τις δικές της κρίσεις, πόσω μάλλον οποιουδήποτε άλλου. Το πιο σημαντικό, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται να αναδύονται από αυτήν την περίοδο ως μια πιο διαιρεμένη πολιτεία παρά ως μια πιο ενωμένη, όπως θα συνέβαινε κανονικά μετά από μια εθνική κρίση αυτού του μεγέθους˙ αυτός ο συνεχιζόμενος κατακερματισμός του αμερικανικού πολιτικού κατεστημένου προσθέτει έναν ακόμη περιορισμό στην παγκόσμια ηγεσία των ΗΠΑ.
 
Εν τω μεταξύ, οι συντηρητικές εκτιμήσεις βλέπουν την οικονομία των ΗΠΑ να συρρικνώνεται μεταξύ 6% και 14% το 2020, που είναι η μεγαλύτερη μεμονωμένη συστολή μετά την αποστράτευση στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Οι δημοσιονομικές παρεμβάσεις της Ουάσινγκτον είχαν σκοπό να σταματήσουν την πτώση που ανέρχεται ήδη στο 10% του ΑΕΠ, ωθώντας την αναλογία δημόσιου χρέους των ΗΠΑ προς το ΑΕΠ προς 100% -κοντά στο ρεκόρ της εποχής του πολέμου που ήταν στο 106%. Η θέση του αμερικανικού δολαρίου ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα επιτρέπει στην κυβέρνηση να συνεχίσει να πωλεί ομόλογα των ΗΠΑ για να χρηματοδοτεί το έλλειμμα. Ωστόσο, αργά ή γρήγορα, το μεγάλης κλίμακας χρέος θα περιορίσει τις μετά την ανάκαμψη δαπάνες, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών δαπανών. Και υπάρχει επίσης ο κίνδυνος η τρέχουσα οικονομική κρίση να μετατραπεί σε μια ευρύτερη χρηματοπιστωτική κρίση, παρότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, οι άλλες κεντρικές τράπεζες του G-20 και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο έχουν μέχρι στιγμής καταφέρει να μετριάσουν αυτόν τον κίνδυνο.