4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η Μέρκελ ,η Λαγκάρντ και οι σύγχρονοι Μαυροκορδατοι

Η Μέρκελ ,η Λαγκάρντ και οι σύγχρονοι Μαυροκορδατοι
του Αιρετικού.Μετά την Δευτέρα κάθε έλληνας που έχει  φιλότιμο  θα πρέπει να αισθανθηκε:ξεφτυλισμένος. Σκουπίδι.Ήλθε και η χθεσινή συνάντηση Μέρκελ -Λαγκάρντ και το πράγμα έγινε πεντακάθαρο. Εδώ δεν μιλάμε πλέον για συμφωνία αλλά για εξόντωση. Αυτά που απαιτούν είναι πέραν κάθε λογικής. Στην πραγματικότητα με πρόσχημα την επιστροφή των δανεικών κουρελιάζουν την αξιοπρέπεια των περισσότερων ελλήνων.Τους οδηγούν στην εξαθλίωση.
 
Η πείνα δεν είναι είναι κόκκινη , πράσινη ή μπλέ. Το ίδιο και το φιλότιμο. Η οργή και  η αγανάκτηση δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ αριστερών και δεξιων. Η λαχτάρα για ελευθερία δεν κάνει κομματικές διακρίσεις. Κατακλύζει τις ψυχές όλων των ανθρώπων που αισθάνονται την ανάγκη να ζούν σε μία χώρα στην οποία θα ισχύει το αυτονόητο: να επιλέγει η ίδια τον δρόμο της. Και δυστυχώς εμείς εδώ πέρα όχι μόνο δεν διαλέγουμε με ποιούς να πάμε και ποιούς να αφήσουμε αλλά έχουμε κάποιους τύπους που αποφασίζουν δήθεν  εξ΄ονόματος μας, να σκύβουμε  το κεφάλι στους δικούς τους αφεντάδες. 
 
Το να θέλει κάποιος να διαφεντεύει ελεύθερος την μοίρα του και το μέλλον των παιδιων του δεν είναι ούτε προνόμιο της Αριστεράς ούτε της Δεξιάς. Είναι  προσωπική υπόθεση.Είναι η πάλη που γίνεται καθημερινά στην ψυχή του κάθε ανθρώπου. Μία αναμέτρηση μεταξύ του φιλότιμου και του συμφέροντος. Να το πούμε με απλά λόγια: φιλότιμο υπάρχει και στην Δεξια και στην Αριστερά  και το ίδιο ισχύει για την ιδιοτελεια. 
Το να μη ανέχεται κανείς όλα αυτά τα καθίκια που κερδοσκοπούν ασύστολα σε βάρος μας και που εισπράτουν με τόκο κάθε ευρώ που μας δανείζουν δεν είναι υπόθεση ούτε της Αριστεράς ούτε της Δεξιάς . Δεν έχει κομματική ταυτότητα., όπως θέλουν να το εμφανίσουν οι σύγχρονοι Μαυροκορδάτοι. Και φυσικά όλοι που αποδέκτηκαν βάζοντας φαρδιές πλατειές τυς υπογραφές τους στο τσαλάκωμα της αξιοπρέπειας των ελλήνων μονο με τον Μαυροκορδάτο μπορεί να συγκριθούν.
 
Δυστυχώς τόσο ο κ. Τσίπρας όσο και ο κ.Μητσοτάκης αλλά και ο Γεωργάκης και ο Παπαδήμος και ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος  θα πρέπει να αναζητήσουν στον καθρέπτη της ψυχής τους, τις ομοιότητες με τον άνθρωπο που έφερε -για λογαριασμό των ξένων-τον πρώτο εμφύλιο πριν καλά καλά αποκτήσει ο τόπος την λευτεριά του.Με την στάση τους όλοι οι κυβερνήτες των τελευταίων επτά ετών μετατράπηκαν σε όνειδος για την πολιτική ιστορία του τόπου. Με τον ενδοτισμό τους έχουν καταστρέψει τους συμπατριώτες τους και έχουν ανοίξει διάπλατα την πόρτα στον φασισμό.
 
Έκαναν όμως ένα καλό. Έριξαν τα τείχη που διαιρούσαν και  ταλαιπωρούσαν αυτό τον τόπο καθώς ο πόνος και η απελπισία που σκόρπισαν λειτουργεί σαν συνεκτικό υλικό.Ειλικρινά νομίζετε ότι οι άστεγοι και εκείνοι που αναζητούν τρόφιμα στα σκουπίδια ενδιαφέρονται για τον Τσίπρα και τον Μητσοτακη; Νομίζετε ότι οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να τσακωθούν για αυτους τους λιμοκοντόρους; Για το μόνο που μπορεί να τσακωθούν -αν έχουν κουράγιο- είναι για ένα απάγκιο ή για μία τυρόπιτα.
 
Η οδύνη,η απελπισία και τα  βάσανα τι περισσότερες φορές ενώνουν . Και αυτό που έγινε με τα Μνημόνια είναι ότι εκείνοι που μάλωναν στα καφενεία  έστω και ενδόμυχα συνειδητοποιήσαν  ότι οι  ταμπέλες και οι ταυτοτητες είναι για να χωρίζουν αυτούς που τους ενώνει ο πόνος και η ντροπή.Να τους κρατούν διχασμένους, απομονωμένους και απογοητευμένους να αναζητούν τους ενόχους για την κατάντια τους στο πρόσωπο του διπλανού τους.Και όποιος θεωρεί ότι όλα αυτά δεν τον αφορούν είναι μακρυά νυχτωμενος. 
 
Η ιστορία έχει δείξει ότι κάποια στιγμή οι απελπισμένοι άνθρωποι αντιδρούν και τότε γκρεμίζουν  τα τείχη της διαίρεσης.  Αν τότε η μοιρα έχει φέρει στο τιμόνι ανθρώπους με φιλότιμο και ανθρωπιά τότε το καράβι αλλάζει ρότα. Διαφορετικά, το καράβι εξακολουθεί να βολοδέρνει στα θολά νερά της αναξιοπρέπειας και της υποταγής. Μία τέτοια στιγμή ήταν το καλοκαίρι του 2015. Τότε που η πλειοψηφία του ελληνικου λαού όρθωσε το ανάστημα του και φώναξε :ΟΧΙ. Αλλά δυστυχώς αυτοί που ΄βρίσκονταν στο τιμόνι -δηλαδή όλοι εκείνοι που ενεκριναν την συμφωνία με την ψήφο τους στο Κοινοβούλιο-αποδείχθηκαν ανεπαρκείς , άβουλοι,ιδοτελείς και δειλοί. Δεν τόλμησαν. Προτίμησαν την "ρουτίνα" της υποτέλειας. Εξέλαβαν την κραυγή για ελευθερία ως τυχοδιωκτισμό και καταδίκασαν τον έλληνα στο να ζητά την άδεια της Μέρκελ , της Λαγκαρντ και των ανδρείκελων τους για να ...κλάσει. 
 
Το καλοκαίρι εκείνο χάθηκε η μεγάλη ευκαιρια για τον τόπο. Λίγες φορές στην ιστορία αυτης της χώρας τόσο λίγοι κατάφεραν να χειραγωγήσουν, να αιχμαλωτήσουν και να παραδώσουν στους δυνάστες τόσους πολλούς. Και όμως εκεινο το καλοκαίρι αυτοί που βροντοφώναξαν το ΟΧΙ ήταν και αριστεροί και δεξιοί και κεντρώοι όπως αριστεροί ,όπως  δεξιοι όπως κεντρώοι ήταν αυτοί που τους πούλησαν.Για να ξεκαθαρίζουμε τα πράγματα: Θα ήταν λάθος να πιστέψει κανείς ότι μεταξύ της Δεξιάς , της Αριστεράς και του Κέντρου δεν υπάρχουν διαφορές. Υπάρχουν και είναι τεράστιες καθώς αφορούν  τον τρόπο που αναλύει και ερμηνεύει την κοινωνία, αλλά και τις προτεραιότητες στην διαχείριση της.Επίσης είναι ολέθριο λάθος να θεωρήσει κανείς ότι αυτές οι διαφορετικές απόψεις είναι άχρηστες. Αυτές οι διαφορές είναι η πεμπτουσία της Δημοκρατίας  αφού  με την ψήφο τους οι πολίτες επιλέγουν ποιά απο αυτές τις προτάσεις θα κάνει καλύτερη την ζωή τους και την ζωή των μελλοντικών γενεών.  
 
Στην Ελλάδα σήμερα οι δανειστές έχουν καταργήσει -με την σύμφωνη γνώμη των ηγετών της απο το 2010 μέχρι σήμερα-η δυνατότητα των κομμάτων να σχεδιάζουν  και να εφαρμόζουν πολιτικές. Αυτή η ευθύνη έχει εκχωρηθεί στους δανειστές οι οποίοι επιβάλλουν τις δικές τους επιλογές. Με απλά λόγια έχει εκχωρηθεί η εθνική κυριαρχία και επομένως το δικαίωμα των ελλήνων να επιλέγουν μεταξύ της Αριστεράς, της Δεξιάς και του Κέντρου. Αυτήν την σύγχρονη εκδοχή της κατοχής είτε την δέχεσαι είτε την απορρίπτεις. 
 
Το καλοκαίρι του 2015, με το δημοψήφισμα , οι έλληνες επέλεξαν να ζήσουν λεύτεροι. Μπορεί μετά να σιώπησαν αλλά η παρακαταθήκη αυτή υπάρχει και θα είναι η ερινύα του κ. Τσίπρα αλλά και όλων όσων τον υποστήριξαν στην απόφαση του αυτή. Γιατί ας μη γελιόμαστε: Το συντριπτικό ποσοστό υπέρ του ΟΧΙ δείχνει ότι στην ίδια όχθη  βρέθηκαν και αριστεροί και δεξιοί και κεντρώοι.Πολίτες δηλαδη που στην συνέχεια τους αγνόησαν με την ψηφο τους στο Κοινοβούλιο οι ίδιες οι ηγεσίες τους. Και μπορεί οι εκλογές που έγιναν στην συνέχεια να εκλήφθηκαν απο τις ηγεσίες  ως "κολυμβήθρα του Σιλωάμ" αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτό το χάσμα μεταξύ των ηγεσιών και των πολιτών όχι μόνο υπάρχει αλλά μεγαλώνει καθημερινά. Το συνειδητοποιεί κανείς αν προσθέσει τα δημοσκοπικά ποσοστά των δύο μεγάλων κομμάτων. Σήμερα ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ μόλις μετα βίας ξεπερνούν το 40%. Το γεγονός ότι οι πλειοψηφία των ελλήνων τους εχει γυρίσει την πλάτη είναι σαφές μήνυμα ότι αργά ή γρήγορα οι έλληνες θα αντιδράσουν . Πως; Άγνωστο. Και εκεί κρύβεται  ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την ίδια την Δημοκρατία.
 
Αν ο κ.Τσίπρας , ο κ. Μητσοτάκης και οι υπόλοιποι έχουν εκλάβει την σιωπή και τους σκυφτούς ώμους των ελλήνων ως παράδοση έχουν κάνει λάθος. Η ιστορία δείχνει ότι κανένας λαός δεν παραδίδεται. Μπορεί να κουράστηκε , να σιχάθηκε , να απελπίστηκε...Κάποια στιγμή θα σηκωθεί όρθιος και θα διεκδικήσει το δικαίωμα να διαφεντεύει ο ιδιος την χώρα του.Το κοστούμι που έκοψαν η Μέρκελ και η Λαγκάρντ ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία του συστήματος να εξιλεωθεί για τον εξανδραποδισμό της χώρας. Όταν θα φέρουν το κοστούμι για να να ψηφισθεί στην Βουλή θα την έχουν χάσει και τότε θα αρχίσει για αυτούς η αντίστροφη μέτρηση. Αυτό διδασκει η ιστορία ,αυτό διδασκει η ίδια η ζωή.