4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η επώδυνη κληρονομιά του Τραμπ

Η επώδυνη κληρονομιά του Τραμπ

Οι περισσότεροι θεωρούν την  οικονομική διαχείριση Τράμπ ως αποτελεσματική . Ταμπουρωμένοι πίσω από την απατηλή εικόνα των αριθμών, υποστηρίζουν  ότι η οικονομία ήταν  το βαρύ χαρτί  του απερχόμενου προέδρου . Οι επιδόσεις της WallStreet, τα στοιχεία για την απασχόληση  και τις λιανικές πωλήσεις στη διάρκεια της θητείας του, αξιοποιούνται ως επιχειρήματα προκειμένου να συγκαλύψουν τη  διεύρυνση των ανισοτήτων ,  την «επιδότηση» των πλουσίων , το  δημοσιονομικό εκτροχιασμό και την αναθέρμανση της συζήτησης  για την παντοδυναμία του δολαρίου.

Σύμφωνα με τον Jason Furman,καθηγητή στην Σχολή Κένεντι του Χάρβαρντ και πρόεδρο  του Συμβουλίου των Οικονομικών Συμβούλων του Λευκού Οίκου (2013-2017) το 2019, οκτώμισυ  εκατομμύρια άνδρες ηλικίας 25 έως 54 δεν μπορούσαν  να βρουν δουλειά ή δεν έψαχναν  πλέον για μια τέτοια. Σήμερα  λόγω της πανδημίας, ο αριθμός αυτός έχει αυξηθεί.

Στη διάρκεια της προεδρίας του Τράμπ , πολλοί άντρες της πλέον παραγωγικής ηλικίας έχουν εξαφανιστεί από το εργατικό δυναμικό, λόγω της πτώσης της μεταποίησης. Επίσης , το ξεφούσκωμα της στεγαστικής φούσκας μείωσε περαιτέρω τον αριθμό των θέσεων εργασίας, ιδίως για τους εργαζόμενους  χωρίς  πανεπιστημιακό πτυχίο. Και ακόμα περισσότεροι άνδρες έχουν εγκαταλείψει το εργατικό δυναμικό εξαιτίας των μαζικών φυλακίσεων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες φυλακίζουν μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού τους από οποιαδήποτε άλλη χώρα του κόσμου: Συνολικά, δύο εκατομμύρια άτομα. Πολλοί από εκείνους που είχαν προηγουμένως φυλακιστεί , αγωνίζονται να βρουν δουλειά αφού βγουν από την φυλακή και οι περισσότεροι δεν το καταφέρνουν.

Οι  φοροελαφρύνσεις που εφάρμοσε ο Τράμπ φούσκωσαν  τα πορτοφόλια των πλουσίων , διεύρυναν το  δημοσιονομικό έλλειμμα και μεγάλωσαν το δημόσιο χρέος. Η  μείωση του εταιρικού φορολογικού συντελεστή σε 21% από το 35%, δεν ήταν τίποτα άλλο παρά μεταφορά εισοδήματος από τη βάση και τη μέση της εισοδηματικής πυραμίδας στην κορυφή,  που όμως σύμφωνα με εκτιμήσεις της  CBO θα αυξήσει τα ελλείμματα κατά περίπου 1,9 τρισεκατομμύρια δολάρια για 11 χρόνια καθώς ο έλεγχος των δημόσιων δαπανών φαίνεται να ήταν ανεπαρκής.

Άρθρο που δημοσιεύθηκε από την «ProPublica» και την « Washington Post», αποκαλύπτει ότι το δημόσιο χρέος  κατά τη διάρκεια της θητείας του Τράμπ   αυξήθηκε κατά περίπου 7,8 τρισεκατομμύρια δολάρια ενώ η αύξηση  του ελλείμματος είναι  η τρίτη μεγαλύτερη (σε σχέση με το μέγεθος της οικονομίας) σε σύγκριση , με οποιαδήποτε προεδρική διοίκηση των ΗΠΑ. Σήμερα το χρέος των ΗΠΑ σε σχέση με την οικονομία είναι περίπου όσο ήταν στο τέλος του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν  ανέλαβε τα καθήκοντά του τον Ιανουάριο του 2017, το ανεξάρτητο Γραφείο Προϋπολογισμού του Κογκρέσου πρόβλεψε  ότι το ομοσπονδιακό έλλειμμα του προϋπολογισμού θα είναι 2% έως 3% του ΑΕΠ, στη διάρκεια της θητείας του . Αντ 'αυτού, το έλλειμμα έφτασε σχεδόν το 4% το 2018 και το 4,6% το 2019.Ο Τράμπ είχε την τρίτη μεγαλύτερη αύξηση πρωτογενούς ελλείμματος, (5,2% του ΑΕΠ), μετά τον Τζορτζ Μπους (11,7%) και τον Αβραάμ Λίνκολν (9,4%).  Υπενθυμίζεται ότι ο  Μπους, μείωσε τους φόρους και ξεκίνησε δύο πολέμους, ενώ ο Λίνκολν έπρεπε να διαχειριστεί έναν εμφύλιο πόλεμο.

Στις  ΗΠΑ , οι φωνές που υποστηρίζουν ότι το αντίτιμο  της αυτοκρατορίας του δολαρίου είναι  η  διευρυνόμενη ανισότητα που συντηρεί και ενισχύει την πολιτική πόλωση δυναμώνουν. Πλέον είναι πολλοί εκείνοι  που επισημαίνουν,  ότι οι μεγάλοι κερδισμένοι  από την ηγεμονία του «πράσινου νομίσματος» είναι οι τράπεζες που ενεργούν ως μεσάζοντες και αποδέκτες των εισροών κεφαλαίων και ασκούν υπερβολική επιρροή στην οικονομική πολιτική των ΗΠΑ. Στον αντίποδα  βρίσκονται  οι βιομηχανίες  και οι εργαζόμενοι τους. Οι βιομηχανίες κλείνουν και οι θέσεις εργασίας χάνονται, σκορπώντας φτώχεια και δυσαρέσκεια. Είναι πλέον σαφες ότι η προεδρία Τράμπ ήταν ο θρίαμβος του «οργανωμένου χρήματος» σε βάρος όσων δεν είχαν φωνή.

Προς το παρόν, το δολάριο φαίνεται πιο κυρίαρχο από ποτέ. Ακόμη και όταν ο κακός χειρισμός της πανδημίας από τον Τράμπ ενίσχυσε την άποψη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι μια παρακμάζουσα δύναμη, οι ενέργειες της FED και των επενδυτών σε όλο τον κόσμο υπογράμμισαν την κεντρική θέση του δολαρίου στην παγκόσμια οικονομία. Όμως η πολιτική του «Πρώτα η Αμερική» που υλοποιήθηκε με  την ανατροπή εμπορικών συμφωνιών ,την κήρυξη  εμπορικών πολέμων και με την απροκάλυπτη επίδειξη ισχύος, έκανε τους συμμάχους να αναζητούν τρόπους να αμυνθούν και τους αντιπάλους να προσπαθούν να αξιοποιήσουν την ανασφάλεια.

 Μέχρι το 2016, οι Ηνωμένες Πολιτείες τουλάχιστον έκαναν διαβουλεύσεις με τους συμμάχους τους και τους έδιναν την ευκαιρία να μιλήσουν εναντίον μέτρων που επηρέαζαν τις επιχειρήσεις τους. Υπό τον  Τράμπ, η Ουάσιγκτον ήταν απρόθυμη ακόμα και να υποκριθεί ότι θα σεβαστεί τους συμμάχους της. Αμερικανοί υψηλοί αξιωματούχοι  για παράδειγμα, προειδοποίησαν συμμάχους των ΗΠΑ στην Ευρώπη ότι ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δευτερεύουσες κυρώσεις εάν προσπαθήσουν να διασώσουν την πυρηνική συμφωνία του 2015 με το Ιράν. Η  διοίκησή του  χρησιμοποίησε  την ίδια τακτική για να κρατήσει  όμηρο την οικονομία του Ιράκ, μετατρέποντας  τον υποτιθέμενο σύμμαχο σε υποτελή. Με απλά λόγια  ο  Τράμπ αξιοποίησε το δολάριο για να δείξει   ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ισχυρές, ενώ οι άλλοι είναι αδύναμοι.

Η ιστορία διδάσκει ότι οι  πολιτικές απροκάλυπτης  ισχύος οδηγούν σε αδιέξοδο, καθώς προβληματίζουν τους φίλους και συσπειρώνουν τους αντιπάλους. Φυσικά  δεν αρκεί ένας Τράμπ για να κλυδωνίσει μία οικονομική αυτοκρατορία αλλά για να αντιμετωπιστούν οι καταστροφές  που σκόρπισε στο πέρασμα του, θα χρειαστεί σκληρή δουλειά . Αν υπάρχει κάτι που θα αφήσει ως κληρονομιά,  είναι  ότι τελικά κανένας πλούσιος δεν έχει τη σοφία να στραφεί στους αδύναμους για να αντλήσει δύναμη . Και αυτό αφορά τόσο  τις διεθνείς σχέσεις όσο και την εσωτερική πολιτική. Τις περισσότερες φορές η αλαζονία που τρέφεται από την ψευδαίσθηση της παντοδυναμίας και την αχαλίνωτη απληστία, κινητοποιεί δυνάμεις που θεωρούνταν υπνωτισμένες και  πυροδοτούνται ανακατάξεις που ακόμα και ο ευφάνταστος νους δεν μπορεί να συλλάβει.