4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η θυσία του Παυσανία στις... Καρυάτιδες του Ελληνικού

Η θυσία του Παυσανία στις... Καρυάτιδες του Ελληνικού

Βλέποντας την φωτογραφία της μακεττας με τα κτίρια των 150-200 μέτρων που θέλουν να κτίσουν στο Ελληνικό δεν μπορείς παρά να σκεφτείς τον Παυσανία. Στα «Αττικά», περιγράφοντας του άγαλμα της Προμάχου Αθηνάς έγραφε : "...ἡ τοῦ δόρατος αἰχμὴ καὶ ὁ λόφος τοῦ κράνους ἀπὸ Σουνίου προσπλέουσίν ἐστιν ἤδη σύνοπτα ..."1. Αναρωτιέσαι λοιπόν, τι σόι πολιτικοί είναι αυτοί που επιτρέπουν ,στο όνομα της ανάπτυξης, να αλλοιώνεται το Αττικό τοπίο με κατασκευές ,αμφισβητούμενης  αισθητικής  , οι οποίες  αποτυπώνουν την σκιά τους  στον  Παρθενώνα;

Φυσικά,  στον  προβληματισμό αυτό τον πρώτο λόγο έχουν οι ειδικοί: αρχιτέκτονες, πολεοδόμοι ,...Σε εμάς τους υπόλοιπους, που δεν έχουμε ειδικές γνώσεις αλλά προσπαθούμε να αντιληφθούμε το τι γίνεται γύρω μας με μοναδικό εργαλείο την κοινή λογική , οι αμερικανικής αισθητικής «Καρυάτιδες»2 του Ελληνικού  ανέσυραν  ένα ερώτημα που τα τελευταία χρόνια παραμένει βασανιστικά αναπάντητο:  Υπάρχει άραγε κάποιο όριο στα αναθήματα που προσφέρει μία κοινωνία στην προσφάτως αγιοποιημενη ...Ανάπτυξη;

Αν αναλογιστεί κανείς  τα «έργα και τις ημέρες»  των Κυβερνήσεων του Μνημονίου θα διαπιστώσει ότι όλες τους θυσίασαν  τους μισθούς, τα μεροκάματα , αποταμιεύσεις , συντάξεις, κοινωνικές παροχές αλλά  και τα ασημικά του τόπου  για να πετύχουν μία οριακή αύξηση της ανάπτυξης.

Με τις  «Καρυάτιδες»  , αυτό το δημιούργημα μυαλών καλυμμένων με καουμπόικα καπέλα , ξεκίνησε και στον τόπο μας  μία νέα εποχή. Μία εποχή που η «ανάπτυξη» θα ισοπεδώσει όλους  τους  φραγμούς και όλα τα  ορια που πρέπει να υπάρχουν σε κάθε κοινωνικά ευαίσθητη χώρα. Μία εποχή που οι κυβερνήτες   θα θυσιάζουν τα πάντα, ακόμα και την ιστορία , προκειμένου να εμφανίσουν , στο φιλοθεάμων και εύπιστο συνάμα ακροατήριο τους, κάποιες οριακές μεταβολές του ΑΕΠ . Μία εποχή , που οι κυβερνήτες  προφασιζόμενοι ένα εντελώς αμφίβολο κοινωνικό συμφέρον  και χωρίς την παραμικρή αιδώ θα προσφέρουν σίγουρα κέρδη σε ολιγάρχες τους οποίους μάλιστα θα «ενδύουν» με τον μανδύα του ευεργέτη.  Σε αυτή την εποχή, που οι πραγματικές  , οι μαρμάρινες , Καρυάτιδες θα δακρύζουν κάτω από την βαριά σκιά των άλλων , των  γυάλινων σφετεριστών του ονόματος τους,το επόμενο ανάθημα σε αυτή την αγία Ανάπτυξη , δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα είναι το Περιβάλλον με ότι αυτό σημαίνει.Και εύλογα αναρωτιέται κάποιος : Είναι δυνατόν ,στο όνομα ενός βραχυπρόθεσμου και αμφισβητήσιμου  στόχου,  μία Κυβέρνηση να θυσιάζει το χθες και το αύριο ενός τόπου;

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι πλέον στη σύγχρονη, οικονομία της αγοράς, οι επενδύσεις, κυρίως ρέουν σε ότι είναι κερδοφόρο, όχι σε ό, τι είναι αναγκαίο ή πρέπον. Οι Κυβερνήσεις , οι οποίες θα μπορούσαν συνδυάσουν  την οικονομική ανάπτυξη με  τις ευρύτερες κοινωνικές ανάγκες, ουσιαστικά  αξιολογούν ότι η  μεταβολή του ΑΕΠ υπερτερεί υλικών και άυλων κοινωνικών αγαθών.Για να είμαστε ειλικρινείς ,  στην αξιολόγηση αυτή έχουν συμπαραστάτες και πολλούς  ψηφοφόρους που πείθονται απο την ρητορική των χαμηλών φόρων, των συμπιεσμένων τιμών και των θέσεων εργασίας. Έτσι , οι κυβερνήτες  καταφέρνουν να απομονώσουν την  κοινωνία από κάθε έλεγχο πάνω στη ροή των επενδύσεων.

Τα «σημάδια» αυτής της απροσχημάτιστης «αγιοποίησης» της ανάπτυξης είναι  πλέον φανερά σε όλο τον πλανήτη. Από την άρνηση του Τραμπ να υιοθετήσει πολιτικές που να αντιμετωπίζουν την κλιματική αλλαγή μέχρι την εγκληματική αδιαφορία του Μπολσονάρο στην καταστροφή του Αμαζονίου και από τις ανεπανόρθωτες οικολογικές καταστροφές που έχει σωρεύσει η αναπτυξιακή εμμονή των κινέζικών ηγεσιών μέχρι την εξολόθρευση εκατοντάδων υπό εξαφάνιση ζώων στην Αφρική, σε όλα υπερισχύει η αρχή του κέρδους  έναντι της ιστορίας και των κοινωνικών αναγκών. Υπό το πρίσμα αυτό ,η  αποδοχή της Κυβέρνησης να επιτρέψει την σκιά των συγχρόνων «Καρυάτιδων» να πέσει πάνω στα πεντελικά μάρμαρα του Παρθενώνα αλλά και όσα έπονται δεν είναι τίποτε περισσότερο  και τίποτε λιγότερο από μία από τις πολλές εκδοχές αυτής της πολιτικής ιεράρχησης-αξιολόγησης. Μίας πολιτικής στην οποία εκείνοι που παίρνουν τις αποφάσεις αδιαφορούν για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες τους.

Πλέον κανείς δεν αμφιβάλλει ,ότι  ο κόσμος χρειάζεται απεγνωσμένα θαρραλέες πολιτικές ηγεσίες  που θα αντιμετωπίζουν  τις ισχυρές ομάδες συμφερόντων οι οποίες συνεχίζουν να αρνούνται τη μη βιωσιμότητα της σημερινής ύπαρξης της ανθρωπότητας. Γιατί η αλήθεια είναι ότι η τεράστια πρόκληση για τις επόμενες δεκαετίες είναι η  αντικατάσταση ενός οικονομικού συστήματος γαντζωμένου στην διαρκή ανάπτυξη και την υπερκατανάλωση από τους πλούσιους, με ένα άλλο που είναι πολύ πιο δίκαιο και βιώσιμο.Και αυτό δεν είναι υπόθεση της οικονομίας αλλά της πολιτικής.

Το ευτύχημα είναι ότι η ευαισθητοποίηση της παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής έχει επαναφέρει τον προβληματισμό για το τι μπορεί να θυσιάσει μία κοινωνία στο βωμό της ανάπτυξης.Το πρόβλημα όμως είναι ότι ,οι επιπτώσεις από τις καταστροφές που θα έχουν γίνει μέχρι οι κοινωνίες διεκδικήσουν και πετύχουν να αποκτήσουν  δικαιώματα στην ιστορία και το περιβάλλον τους,  μπορεί να αποδειχθούν μη αναστρέψιμες.

 

1.»η αιχμή του δόρατος αυτής της Αθηνάς και το λοφίο της περικεφαλαίας της είναι ορατά ακόμα και από το Σούνιο»

2.Πρόκειται για τους ουρανοξύστες του Ελληνικού