4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η χημεία του έρωτα

Η χημεία του έρωτα
Ο έρωτας είναι ωραίος. Οι ορμόνες όμως είναι καλύτερες. Όταν είναι κανείς ερωτευμένος στο σώμα του δρά ένα σύστημα ορμονών .Ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί αυτό το σύστημα δεν είναι απολύτως σαφής. Κι αυτό επειδή οι περισσότερες από αυτές τις ορμόνες σχηματίζονται στον εγκέφαλο, απ' όπου δεν μπορεί κανείς να λάβει δείγμα αίματος για να κάνει μετρήσεις. Το βασικό μέσο πρόσβασης σε αυτές τις ουσίες είναι οι τομογραφίες, οι οποίες καταγράφουν τις δραστηριότητες σε κάποια τμήματα του εγκεφάλου.
Παρ' όλα αυτά οι επιστήμονες ήδη γνωρίζουν ορισμένα πράγματα για το χημικό «κοκτέιλ» του έρωτα. Για το γνωστό καρδιοχτύπι . Πίσω από το πρώτο σύμπτωμα κρύβεται η ντοπαμίνη, η οποία κάνει τους ανθρώπους να είναι πιο ανοιχτοί απέναντι σε ξένους, καθώς και η «ορμόνη των ερωτευμένων», η φενιλεθιλαμίνη. Η έντονη επιθυμία προκαλείται από τη σεροτονίνη, η οποία βοηθά επίσης στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Στους ερωτευμένους όμως έχει μία παράδοξη επίδραση που είναι παρόμοια με την επίδραση των ναρκωτικών. Λόγω αυτής της ορμόνης ο ερωτευμένος ή η ερωτευμένη χάνει τη λογική αίσθηση των πραγμάτων, προσκολλάται στο αγαπημένο πρόσωπο και έχει στερητικό σύνδρομο όταν εκείνο απουσιάζει.
Αλλά και στο φιλί των ερωτευμένων παίζει ρόλο ένα σύνολο ορμονών.Ωστόσο ο έρωτας κάποια στιγμή τελειώνει. Κι αυτό επειδή το σώμα δεν μπορεί να παράγει διαρκώς αυτές τις ορμόνες στην ίδια ποσότητα. Τι τον ακολουθεί είναι συχνά ζήτημα αισθημάτων και πολλές φορές λογικής.
Πληροφορίες: DW