4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Ιταλικά μαθήματα λαϊκισμού

Ιταλικά μαθήματα λαϊκισμού
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το ΑΕΠ της Ιταλίας ήταν το ίδιο με εκείνο του Ηνωμένου Βασιλείου. Τώρα είναι περισσότερο από 30% μικρότερο. Στην πραγματικότητα, είναι ακόμα περίπου 10% χαμηλότερο από ό, τι ήταν πριν από την οικονομική κρίση του 2007-08. Από την κρίση, η Ιταλία έγινε επίσης ο αγαπημένος προορισμός για πρόσφυγες που επιθυμούν να φτάσουν στην Ευρώπη από την Βόρεια Αφρική. Το 2012, μόνο 13.267 παράνομοι μετανάστες έφθασαν στους ιταλικούς λιμένες. Ο αριθμός αυτός ανήλθε σε 170.000 το 2014 και 181.436 το 2016. Παράλληλα, σχεδόν τόσοι νεαροί Ιταλοί εγκαταλείπουν την χώρα για να αναζητήσουν την τύχη τους αλλού -μια σοβαρή διαρροή εγκεφάλων που αντικατοπτρίζει την ευρεία απαισιοδοξία μεταξύ πολλών Ιταλών για το μέλλον τους.
 
Αν και η μετανάστευση προς, και η μετανάστευση από, την Ιταλία ήταν αιτιωδώς άσχετες, μαζί δημιούργησαν, για τον μέσο Ιταλό, την εντύπωση μιας χώρας που κατευθυνόταν προς την λάθος κατεύθυνση. Αυτή η κακουχία προσέφερε την τέλεια ευκαιρία για τον Σαλβίνι, ο οποίος αγωνίστηκε με το σύνθημα «Πρώτα οι Ιταλοί!» και υποσχέθηκε να σταματήσει την παράνομη μετανάστευση. Επίσης, τροφοδότησε το Five Star, ένα αντισυστημικό κόμμα που ίδρυσε ο κωμικός Beppe Grillo, για να διεξάγει μια μακρά καμπάνια «Στα μούτρα σας!» ("Up Yours!") κατά του ιταλικού πολιτικού κατεστημένου.
 
Το πρόσωπο αυτού του κατεστημένου ήταν το DP, το κύριο κόμμα στην εξουσία μεταξύ 2013 και 2018. Ο διάδοχος του παλιού Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, το DP, με την πάροδο του χρόνου κατέστη το κόμμα της δημοσιονομικής ευθύνης. Στην κυβέρνηση, προσπάθησε απελπισμένα να μεταρρυθμίσει την ιταλική οικονομία, τηρώντας ταυτόχρονα τους περιορισμούς των δαπανών που επέβαλαν οι Βρυξέλλες και οι ευρωπαϊκές τράπεζες, επιβάλλοντας μέτρα λιτότητας που υπέσκαψαν την δημοτικότητά του.
 
Στις εθνικές εκλογές του 2018, το «Πέντε Αστέρια» εμφανίστηκε ως το μεγαλύτερο κόμμα της Ιταλίας, με πάνω από το 32% των ψήφων. Η Lega του Salvini κέρδισε το 17% των ψήφων, από το 4% το 2013, και εμφανίστηκε ως ο φυσικός δευτερεύων συνεργάτης σε έναν συνασπισμό Πέντε Αστέρων-Λέγκας. Μόλις βρέθηκε στην κυβέρνηση, όμως, ο Σαλβίνι έκλεψε την παράσταση. Απαίτησε έξυπνα για τον εαυτό του την θέση του Υπουργού Εσωτερικών και άρχισε να επιστρέφει καραβιά μετά από καραβιά με πρόσφυγες, εξαγριώνοντας ανθρωπιστικές οργανώσεις αλλά κερδίζοντας αξιοπιστία στους συμπατριώτες του Ιταλούς.
 
Με την δύναμη της αυξανόμενης δημοτικότητάς του, ο Σαλβίνι μπόρεσε να σπρώξει την κυβέρνηση συνασπισμού προς τα δεξιά. Ήταν επίσης σε θέση να διασπάσει την βάση των Πέντε Αστέρων, [που είναι] ένα ετερόδοξο κίνημα αποτελούμενο από απογοητευμένους αριστερούς, δυσαρεστημένους νέους ανθρώπους, και πιο ηλικιωμένους ψηφοφόρους της εργατικής τάξης, οργισμένους σχετικά με το εμπόριο και την Ευρωπαϊκή Ένωση - με αμερικανικούς όρους, ένα μείγμα ψηφοφόρων του Bernie Sanders και του Donald Trum.
 
Η αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων έγινε εμφανής στις ευρωεκλογές που διεξήχθησαν τον Μάιο. Η Lega σχεδόν διπλασίασε το μερίδιό της στην ψηφοφορία, λαμβάνοντας 34%, ενώ το Κίνημα των Πέντε Αστέρων έπεσε στο 17%. Με βάση την ισχύ του αποτελέσματος, σε αυτό που ορισμένοι περιέγραψαν ως «παραλήρημα παντοδυναμίας», ο Σαλβίνι έριξε την δική του κυβέρνηση στις 8 Αυγούστου. Υπέθεσε ότι θα ακολουθήσουν νέες εκλογές, στις οποίες θα εμφανιζόταν ως ο πιο ισχυρός πολιτικός στην Ιταλία.
 
Είχε ξεχάσει ότι στο σημερινό ιταλικό κοινοβούλιο, τα Πέντε Αστέρια και το DP έχουν περισσότερες από αρκετές θέσεις για μια λειτουργική πλειοψηφία. Και αν και ο συνασπισμός τους είναι ένας γάμος ευκαιρίας, το ταίριασμα είναι λιγότερο απίθανο από όσο φαίνεται. Περισσότεροι ψηφοφόροι των Πέντε Αστέρων αυτοπροσδιορίζονται ως αριστεροί παρά ως δεξιοί. ΤοDP είχε αναζητήσει απεγνωσμένα μια συμμαχία με τα Πέντε Αστέρια το 2013, αλλά τα Πέντε Αστέρια απέρριψαν περιφρονητικά το αίτημα, αναγκάζοντας το DP να κυβερνά με το Forza Italia του πρώην πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Η κίνηση των Πέντε Αστέρων τότε ήταν κυνική, βασισμένη στον υπολογισμό ότι ένας αριστερο-δεξιός συνασπισμός θα αντιμετώπιζε προβλήματα και ότι οι αποτυχίες του θα δυσφημούσαν το DP στο κοινό. Αλλά όταν η δημοτικότητα των Πέντε Αστέρων σκόνταψε, το κόμμα ήταν περισσότερο από έτοιμο να διαπραγματευτεί.