4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Κάθε φέτος και χειρότερα

Κάθε φέτος και χειρότερα
Η ακραία φτώχεια και οι συγκρούσεις πηγαίνουν χέρι-χέρι. Μέχρι το 2030, περίπου το 85% των εξαιρετικά φτωχών ανθρώπων -εκείνων που ζουν με λιγότερο από 1,90 δολάρια την ημέρα- θα ζουν σε εύθραυστα περιβάλλοντα, που επηρεάζονται ή απειλούνται από πόλεμο και άλλες συγκρούσεις. Ο αριθμός των ένοπλων συγκρούσεων ανά τον κόσμο είναι κατά 65% υψηλότερος από ό, τι πριν από μια δεκαετία. Πολλές από αυτές τις συγκρούσεις είναι εμφύλιοι πόλεμοι, οι οποίοι τείνουν να διαρκούν περισσότερο από τους διακρατικούς πολέμους και είναι πολύ πιθανότερο να επαναληφθούν μετά την επίτευξη ειρηνευτικής συμφωνίας.
 
Ως εκ τούτου, ο εκτοπισμός διαρκεί περισσότερο -τουλάχιστον δέκα χρόνια για τον μέσο πρόσφυγα. Κατά την διάρκεια αυτών των ετών, πολλοί εκτοπισμένοι δεν μπορούν να εργαστούν ή να πάνε στο σχολείο. Οι χώρες υποδοχής είναι συχνά υπερεπιβαρυμένες: Σχεδόν το 90% των 24,5 εκατομμυρίων προσφύγων στον κόσμο ζουν σε χώρες με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, οι οποίες ήδη αγωνίζονται να εκπαιδεύσουν τον πληθυσμό τους και να επεκτείνουν τις οικονομίες τους. Η εισροή προσφύγων μπορεί να απειλήσει την πρόοδο προς την ανάπτυξη. Και όταν οι χώρες υποδοχής όντως αναπτύσσονται, οι πρόσφυγες συχνά μένουν πίσω. Τα παιδιά των προσφύγων είναι πέντε φορές λιγότερο πιθανό να φοιτήσουν στο σχολείο από τους συνομηλίκους τους.
 
Η παγκόσμια απόκριση στο πρόβλημα της εκτόπισης ήταν υποτονική. Το 2007, τα Ηνωμένα Έθνη ανέφεραν ένα έλλειμμα 28% για τις ανθρωπιστικές εκκλήσεις τους. Από το 2017, ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε ένα συγκλονιστικό 40%. Η πλειονότητα της ανθρωπιστικής βοήθειας αντιμετωπίζει τις βραχυπρόθεσμες, βασικές ανάγκες των πληθυσμών των καταυλισμών, παρόλο που η πλειονότητα των προσφύγων ζουν σήμερα σε αστικές περιοχές. Λόγω των περιστάσεων ή λόγω του σχεδιασμού τους, οι εθνικές έρευνες για την φτώχεια σπάνια περιλαμβάνουν πρόσφυγες. Όταν οι χώρες υποβάλλουν τα σχέδια δράσης τους για την επίτευξη των Στόχων της Αειφόρου Ανάπτυξης (Sustainable Development Goals) των Ηνωμένων Εθνών, σπάνια υπολογίζουν τους εκτοπισθέντες πληθυσμούς που φιλοξενούν. Οι ίδιοι οι στόχοι δεν περιλαμβάνουν ούτε δείκτες ούτε στόχους για την διαδικασία παρακολούθησης μεταξύ αυτών των πληθυσμών.