4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Παιδεία:Ερασιτέχνες ή εξοφλούν γραμμάτια

Παιδεία:Ερασιτέχνες ή εξοφλούν γραμμάτια
Φαίνεται ότι ο κ.Μητσοτάκης πρέπει να έχει μελετήσει πολύ ... Θάτσερ. Όπως και αυτή επιλέγει να αντιπαρατεθεί με τον πιο σκληρό αντίπαλο πριν ξεκινήσει την λεηλασία των λαϊκών κατακτήσεων. Η Θάτσερ επέλεξε να συγκρουστεί με τους ανθρακωρύχους πριν ξεκινήσει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, που περιλάμβανε από εργατικές κατοικίες, μέχρι τις τηλεπικοινωνίες, την ενέργεια, τα λιμάνια, ακόμα και το Διαστημικό Πρόγραμμα της Βρετανίας. Το ελληνικό κακέκτυπο της επιλέγει το χώρο της παιδείας όπου τόσο το φοιτητικό κίνημα όσο και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων εξακολουθούν να έχουν βαθιές ρίζες στην ελληνική κοινωνία. Προφανώς υπολογίζει ότι αν καταφέρει να συνθλίψει ένα εμβληματικό χώρο κοινωνικής αντίστασης που αν και βαριά λαβωμένος εξακολουθεί να παραμένει ζωντανός. Ας σημειωθεί ότι η Θάτσερ ώθησε τους ανθρακωρύχους να ξεκινήσουν την ιστορική απεργία τους ( 10 Μάρτη 1984) καθώς στήριξε  την απόφαση της κρατικής βρετανικής υπηρεσίας άνθρακα να κλείσει 20 ορυχεία στη χώρα και να περιορίσει την παραγωγή άνθρακα, οδηγώντας στο δρόμο 20.000 εργάτες. Αποφασισμένη να μην αφήσει “τη χώρα να διαλυθεί από μια χούφτα μαρξιστές”, και κάνοντας ευρεία χρήση της απεργοσπασίας και της αστυνομικής καταστολής (την οποία θεωρούσε μάλιστα υπερβολικά ανεκτική, φλερτάροντας με την ιδέα προσφυγής στο στρατό) κατήγαγε τελικά νίκη ενάντια στους ανθρακωρύχους.Ένα χτύπημα από το οποίο το συνδικαλιστικό κίνημα, που είχε βάλει ήδη από το 1980 στο στόχαστρο με το Employment Act (νόμος που απαιτούσε το 80% των εργαζομένων για την κήρυξη απεργίας σε μια επιχείρηση), αλλά και με σειρά περιοριστικών μέτρων στη συνέχεια, δεν κατόρθωσε ποτέ να συνέλθει.
Όμως ο κ.Μητσοτάκης όσο και να θέλει δεν έχει καμία σχέση με το βρετανικό είδωλο του.Οι κινήσεις που έχει κάνει μέχρι στιγμής είτε με τις δημόσιες παρεμβάσεις του είτε μέσω της Κεραμέως ουσιαστικά βάζει τις βάσεις για την δημιουργία ενός τεράστιου μετώπου. Άσυλο, "αιώνιοι" φοιτητές, ιδιωτικά Πανεπιστήμια αλλά και οι εξαγγελίες για "αυτονομία" των σχολικών μονάδων και την σύνδεση τους με την χρηματοδότηση φέρνουν κοντά όλους τους σχετιζομένους με την Παιδεία: καθηγητές (ΑΕΙ και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης), γονείς (φοιτητών, μαθητών, εκπαιδευτικών), μαθητές , φοιτητές , εργαζόμενους στους φορείς εκπαίδευσης. Ένα μέτωπο που όμοιο του έχει να δει η ελληνική κοινωνία εδώ και πολλές δεκαετίες. Πλέον το θέμα ξεφεύγει από τους "παράξενους" του Οικονομικού Πανεπιστημίου και αναδεικνύεται σε μείζον πολιτικό ζήτημα. Όπως εύστοχα επισημαίνει ο Χ. Κατσικάς στην Εφ.Συν, "η αυτονομία της σχολικής μονάδας σημαίνει την αποκοπή του δημόσιου σχολείου από την κρατική χρηματοδότηση...". Πλέον εκπαιδευτικοί και γονείς θα αναγκαστούν να αναζητούν χορηγούς για να λειτουργήσει το σχολείο και να περικόπτουν δαπάνες από το εκπαιδευτικό του πρόγραμμα για να τα βγάζουν πέρα. Και κάπως έτσι οδηγούμαστε σε ανισότητες που μπορεί να καθορίσουν την υπόλοιπη ζωή ενός παιδιού. Ούτε  λίγο ούτε πολύ η Κεραμέως οραματίζεται δημόσια σχολειά πολλών ταχυτήτων. Τόσων ταχυτήτων όσων είναι τα χιλιόμετρα που χωρίζουν το Παλαιό Ψυχικό από το Πέραμα.
Υπό το πρίσμα αυτό , η κατάργηση του Πανεπιστημιακού ασύλου παύει να είναι ένα εσωτερικό θέμα της πανεπιστημιακής κοινότητας. Ουσιαστικά αναδεικνύεται σε οχυρό το οποίο αν κατακτηθεί θα επιφέρει την κατάρρευση όλου του αξιακού συστήματος της δημόσιας παιδείας. 
Με απλά λόγια αγνοώντας την κεντρική διδαχή του Μακιαβέλι που δεν είναι καμία άλλη παρά "διαίρει και βασίλευε" δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να δημιουργηθούν οι πιο ετερόκλητες πολιτικές, κοινωνικές και εργασιακές συμμαχίες. Είναι τόσο ακατανόητες οι μεθοδεύσεις που αναγκάζουν ακόμα και το πιο αθώο πολίτη να αναρωτηθεί: είναι ερασιτέχνες ή εξοφλούν γραμμάτια;