4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Το εμβόλιο του covid -19 και η εμπειρία από το AIDS

Το εμβόλιο του covid -19 και η εμπειρία από το AIDS
Με το εμβόλιο το επόμενο και πιθανώς πιο δύσκολο καθήκον θα είναι η ταχεία παραγωγή και δίκαιη διανομή των φαρμακευτικών προϊόντων, παγκοσμίως και σε μεγάλη κλίμακα. Για να γίνει αυτό, απαιτείται παγκόσμια ευφυΐα και καλή θέληση για να ξεπεραστούν πολλά πιθανά εμπόδια. Για παράδειγμα, μια χώρα θα μπορούσε να προσπαθήσει να ενισχύσει τις προσπάθειες προκειμένου να κρατήσει την αποτελεσματική θεραπεία ή το εμβόλιο για την ίδια και τους πολίτες της. Ομοίως, τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας θα μπορούσαν να εμποδίσουν τα εμβόλια ή τα φάρμακα να φθάσουν στους φτωχούς και ευάλωτους, ή οι παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού -που έχουν ήδη πιεστεί σοβαρά κατά την διάρκεια της πανδημίας COVID-19- θα μπορούσαν να αποτύχουν, εμποδίζοντας την έγκαιρη διανομή.
Ο χείμαρρος των εθνικών lockdown ως απάντηση στην COVID-19 μπορεί να είναι πρωτοφανής, αλλά η εμφάνιση και η παγκόσμια εξάπλωση μιας θανατηφόρου μολυσματικής νόσου δεν είναι. Πριν από σχεδόν δύο δεκαετίες, στον αγώνα κατά του HIV/AIDS, τα κράτη-μέλη του ΠΟΕ έπρεπε να συνεργαστούν για να αλλάξουν τους υπάρχοντες κανόνες και πρακτικές για να δημιουργήσουν ακριβώς τα είδη κανόνων, θεσμών και συνεργατικών σχέσεων που θα χρειαστούν τώρα για την αντιμετώπιση και, τελικά, για τον τερματισμό της πανδημίας του κορωνοϊού.
 
Τον Ιούλιο του 2000, καθώς η παγκόσμια επιδημία HIV/AIDS έφτανε στο αποκορύφωμά της, επιστήμονες, ειδικοί της δημόσιας υγείας και πολιτικοί από όλο τον κόσμο συγκεντρώθηκαν στο 13ο Διεθνές Συνέδριο για το AIDS στο Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής. Ήταν η πρώτη φορά που διοργανώθηκε αυτή η ανά διετία εκδήλωση σε μια αναπτυσσόμενη χώρα, πόσω μάλλον σε μια χώρα με αυξημένα ποσοστά μόλυνσης από τον ιό HIV, και το συνέδριο βοήθησε να επικεντρωθεί η προσοχή του κοινού στις ανησυχητικές παγκόσμιες ανισότητες σχετικά με την πρόσβαση στην θεραπεία. Στην Αφρική, την ήπειρο που επλήγη περισσότερο από το AIDS, η εξάπλωση ήταν τόσο ανεξέλεγκτη που το 15%  των παιδιών στην Ουγκάντα ήταν ορφανά λόγω της ασθένειας και περισσότερο από το 35% των ενηλίκων στη Μποτσουάνα είχαν μολυνθεί. Όμως, το κοκτέιλ τριών αντιρετροϊκών φαρμάκων (ART) που απαιτείτο για την θεραπεία της νόσου, τότε κόστιζε περισσότερα από 10.000 δολάρια ανά άτομο ετησίως -πολύ περισσότερα από όσο μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά το 99% των σχεδόν 25 εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως που ζούσαν με HIV.
Σε ομιλία του στο συνέδριο του Ντέρμπαν, ο δικαστής του Ανώτατου Δικαστηρίου της Νοτίου Αφρικής, Edwin Cameron, κατήγγειλε  την «σοκαριστική και τερατώδη αδικία» του παγκόσμιου εμπορικού συστήματος που είχε αποτύχει να προσφέρει προσιτές θεραπευτικές επιλογές σε ασθενείς που πεθαίνουν από AIDS στις φτωχές χώρες. Ο Κάμερον και άλλοι ηγέτες και ακτιβιστές της κοινωνίας των πολιτών στις χώρες που επλήγησαν περισσότερο, επέρριψαν την ευθύνη για τις υψηλές τιμές και την έλλειψη πρόσβασης στα φάρμακα στις Δυτικές εταιρείες που ελέγχουν τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας  και στην Συμφωνία του ΠΟΕ για τις Εμπορικές Πτυχές των Δικαιωμάτων Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Agreement on Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights). Η συμφωνία TRIPS -η οποία τέθηκε σε ισχύ το 1995, την ίδια χρονιά που ιδρύθηκε ο ΠΟΕ- ανάγκασε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες να προστατεύσουν τις φαρμακευτικές πατέντες για πρώτη φορά, ουσιαστικά διασφαλίζοντας το δικαίωμα των φαρμακευτικών εταιρειών να χρεώνουν αυτό που θα μπορούσε να αντέξει η αγορά.
 
Κατά τα τέλη της δεκαετίας του 1990, καθώς τα συστήματα δημόσιας υγείας σε πολλά έθνη αγωνίστηκαν για να αντιμετωπίσουν την επιδημία του AIDS, ξέσπασαν διαφωνίες για τους κανόνες της Συμφωνίας TRIPS σε όλο τον κόσμο, βάζοντας τις κυβερνήσεις των αναπτυσσόμενων χωρών εναντίον ισχυρών φαρμακευτικών εταιρειών και ορισμένων από τα πλούσια έθνη όπου έδρευαν αυτές οι εταιρείες. Ένας νόμος της Βραζιλίας του 1996 απέρριψε τα δικαιώματα ευρεσιτεχνίας για τα φάρμακα HIV/AIDS υπέρ της τοπικής παραγωγής, οδηγώντας τις Ηνωμένες Πολιτείες να περάσουν χρόνια αμφισβητώντας την Βραζιλία μέσω του ΠΟΕ. Το 1998, η μετα-απαρτχάιντ κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής τροποποίησε έναν νόμο για να καταστήσει τα γενόσημα, χαμηλού κόστους φάρμακα για το HIV/AIDS πιο εύκολα διαθέσιμα -μόνο για να αντιμετωπίσει αγωγές από 41 φαρμακευτικές εταιρείες.
 
Η διάσκεψη για το AIDS στο Ντέρμπαν σηματοδότησε μια καμπή στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Η ηθική οργή για τους θανάτους από AIDS σε φτωχές χώρες που θα μπορούσαν να αποτραπούν αυξανόταν, και η φαρμακευτική βιομηχανία και ο ΠΟΕ άρχισαν να ανταποκρίνονται. Οι διαδικασίες εναντίον των κυβερνήσεων της Βραζιλίας και της Νότιας Αφρικής απορρίφθηκαν αμφότερες το 2001 και, εκείνο το έτος, η ινδική παραγωγός γενόσημων φαρμάκων Cipla  άρχισε να προσφέρει την έκδοση του συνδυασμού τριών φαρμάκων ART για 350 δολάρια ανά ασθενή ετησίως. Η υπουργική συνάντηση του ΠΟΕ στη Ντόχα του Κατάρ, τον Νοέμβριο του 2001, κατέληξε σε μια δήλωση ότι η Συμφωνία TRIPS «μπορεί και πρέπει να ερμηνευθεί και να εφαρμοστεί κατά τρόπο που να στηρίζει το δικαίωμα των μελών του ΠΟΕ να προστατεύουν την δημόσια υγεία και, ιδίως, να προωθεί την πρόσβαση όλων στα φάρμακα».
 
Η κρίση του AIDS δημιούργησε βαθιά ερωτήματα σχετικά με τον ρόλο που πρέπει να διαδραματίσουν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στις ωδίνες μιας παγκόσμιας υγειονομικής έκτακτης ανάγκης, και με τις ευθύνες που έχουν τα μέλη μιας διασυνδεδεμένης παγκόσμιας κοινότητας έναντι των πιο ευάλωτων μελών τους. Η σύνοδος του ΠΟΕ στη Ντόχα ένα χρόνο μετά την διάσκεψη του Ντέρμπαν, και με την διαμάχη σχετικά με τις ανισότητες όσον αφορά την πρόσβαση στις θεραπείες HIV/AIDS στο μυαλό, έκανε αλλαγές στην Συμφωνία TRIPS που έλαβαν περισσότερο υπόψη τις παγκόσμιες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης για την δημόσια υγεία.