4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Τράμπ: Όταν η εξωτερική πολιτική γίνεται προσωπική υπόθεση

Τράμπ: Όταν η εξωτερική πολιτική γίνεται προσωπική υπόθεση
Καθώς ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, πλησιάζει το τέταρτο έτος της προεδρίας του, αντιμετωπίζει σχεδόν παντού τις ζημιές που προκλήθηκαν από τις δικές του πολιτικές. Η διοίκηση του Τραμπ έχει φέρει τον εαυτό της σε διπλωματικά αδιέξοδα με το Ιράν, την Βόρεια Κορέα και την Βενεζουέλα. Έχει υπονομεύσει τις δικές της προσπάθειες για τον τερματισμό του πολέμου στο Αφγανιστάν. Οι οικονομικές ζημίες από τον εμπορικό πόλεμο του Trump με την Κίνα αυξάνονται και το Πεκίνο δείχνει λίγα σημάδια υποχώρησης. Παράλληλα, το πλήγμα στις συμμαχίες από τον πρόεδρο αφήνει τις Ηνωμένες Πολιτείες ασθενέστερες και πιο απομονωμένες. Και έρχεται το Κουρδικό για να ολοκληρώσει αυτό το καταστροφικό πάζλ της προεδρίας του.
Η εξωτερική πολιτική του Τράμπ έχει ξεδιπλωθεί σε φάσεις, που αντιστοιχούν σε κάθε ένα από τα έτη του στο αξίωμα. Το 2017, ο «άξονας των ενηλίκων» -κατά κύριο λόγο ο υπουργός Άμυνας, James Mattis, ο υπουργός Εξωτερικών, Rex Tillerson και ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, H. R. McMaster- περιόρισαν, αν όχι όλες, μερικές από τις πιο ενοχλητικές παρορμήσεις του Trump. Το 2018, ο Trump απελευθερώθηκε , εγκαθιστώντας πιο εύκαμπτους συμβούλους και επιδιώκοντας τις δικές του πολιτικές προτεραιότητες -όπως η απόσυρση από την πυρηνική συμφωνία με το Ιράν και η επιβολή τιμωρητικών δασμών στους συμμάχους. Φέτος, το 2019, ήταν το έτος του ζην επικινδύνως, καθώς οι απερίσκεπτες και μερικές φορές αντιφατικές πολιτικές του Trump άρχισαν να τον αγγίζουν. Και το 2020 διαμορφώνεται στο να είναι το έτος των κακών επιλογών: Ένα [έτος] στο οποίο τα τεχνάσματα του Trump τελικά ξηλώνονται και οι επιλογές του μειώνονται.
Ταυτόχρονα ,ο πρόεδρος Τράμπ προσπαθεί να αποδυναμώσει το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ώστε να μπορεί να επιβάλλει τις επιλογές του.Αναλυτές επισημαίνουν ότι η διοίκηση του Trump διεξήγαγε έναν πόλεμο στην διπλωματία επί σχεδόν τρία χρόνια. Ο Λευκός Οίκος προώθησε τακτικά ιστορικές περικοπές στις δαπάνες της διπλωματίας και της ανάπτυξης, οι οποίες είναι ήδη 19 φορές μικρότερες από τον προϋπολογισμό για την άμυνα. Οι διπλωμάτες καριέρας παραγκωνίζονται, με μόνο μια από τις 28 θέσεις επιπέδου βοηθού υπουργού (assistant secretary) να καλύπτεται από ένα στέλεχος της Υπηρεσίας Εξωτερικών, και περισσότερες πρεσβείες να πηγαίνουν σε πολιτικά διορισμένα μέλη από αυτήν την διοίκηση από όσες σε οποιαδήποτε άλλη [διοίκηση] στην πρόσφατη ιστορία. Το ένα πέμπτο των πρεσβειών παραμένουν κενές, συμπεριλαμβανομένων κρίσιμων πόστων.
Το κουρδικό είναι η αποκορυφωση της προσωπικής εξωτερικής πολιτικής του αμερικανού προέδρου.Η ζημιά στην αμερικανική εξωτερική πολιτική από την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων από τη βόρεια Συρία δεν μπορεί να διορθωθεί με τις νέες κυρώσεις. Εδώ και μέρες ο Τραμπ αναλώνεται σε αντιφάσεις και δηλώσεις που προκαλούν σύγχυση για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Από τη μια είπε ότι οι Κούρδοι δεν βοήθησαν τις ΗΠΑ στο Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στη Νορμανδία, την ώρα που επικριτές του υπενθυμίζουν ότι αυτό ισχύει και για τους Γερμανούς και τους Ιάπωνες, παρόλα αυτά είναι σήμερα από τους πιο στενούς του συμμάχους. Στην συνέχεια  μέσω του twitter ο αμερικανός πρόεδρος έγραψε ότι του είναι αδιάφορο ποιος βοηθά τον Ασάντ στην προστασία των Κούρδων, «είτε είναι η Ρωσία, η Κίνα ή ο Ναπολέων Βοναπάρτης».
 
Υπερασπίζεται την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων επαναλαμβάνοντας την υπόσχεση ότι δεν θέλει να εμπλακούν σε έναν πόλεμο χωρίς τέλος. Την περασμένη Παρασκευή το Πεντάγωνο ανακοίνωσε ότι θα αποστείλει ισχυρή ομάδα στρατιωτών στην Εγγύς Ανατολή, όχι για την προστασία των Κούρδων αλλά για την προστασία της Σαουδικής Αραβίας έναντι του Ιράν.
 
Όσον αφορά την Τουρκία, ο πρόεδρος Τραμπ τη μια ημέρα απειλεί ότι θα γονατίσει την τουρκική οικονομία και την επόμενη ανακοινώνει ότι προσκάλεσε στις 13 Νοεμβρίου τον πρόεδρο Ερντογάν στο Λευκό Οίκο. Αυτά και πολλά άλλα δημιουργούν την εντύπωση ενός αμερικανού προέδρου σε κατάσταση σύγχυσης. Το αγαπημένο του αμερικανικό δίκτυο Fox News μεταφέρει τα λεγόμενα ανώνυμων αμερικανών στρατιωτών που πολεμούσαν στο πλευρό των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, λέγοντας ότι για πρώτη φορά στην καριέρα τους ένιωσαν ντροπή.
 
Η  Σούζαν Ράις, πρώην σύμβουλος σε θέματα ασφαλείας του Μπάρακ Ομπάμα, προσπάθησε στην κριτική της να κάνει ιστορικές συγκρίσεις. «Πρόκειται για την Σαϊγκόν του Τραμπ και τίποτα λιγότερο από μια καταστροφική και ντροπιαστική πολιτική» είπε στο δίκτυο NPR. Οι Αμερικανοί γνωρίζουν τις εικόνες των τελευταίων ελικοπτέρων που απογειώνονται από την ταράτσα της αμερικανικής πρεσβείας στη Σαϊγκόν το 1975, στον πόλεμο του Βιετνάμ. Ορισμένους βιετναμέζους συμμάχους δεν τους πήραν μαζί. Τους εγκατέλειψαν στα χέρια των Βιετκόνγκ.