4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Φορολογία made in USA

Φορολογία made in USA

Τελικά, το πολυαναμενόμενο φορολογικό νομοσχέδιο που ενσάρκωνε τη ρητορική  της ΝΔ για ...λιγότερους φόρους αποκαλύφτηκε. Μελετώντας το , διαπιστώνει κανείς ότι -πέραν της έλλειψης φαντασίας και ευρηματικότητας -πρόκειται για ένα κακέκτυπο μίας οικονομικής πρότασης η οποία ουσιαστικά αναπαράγει την ανισότητα και για οικονομίες μικρές , ευάλωτες και θεσμικά ελεγχόμενες από κέντρα που βρίσκονται εκτός των συνόρων της , μπορεί να οδηγεί  σε κοινωνικό αδιέξοδο.

Ας αρχίσουμε όμως από τα εύκολα: τους αριθμούς. Τι μπορεί να σημαίνει μείωση της φορολογίας κατά 0,5 ποσοστιαία μονάδα για φορολογητέα ύλη  100.000.000 ευρώ; 5.000.000 ευρώ. Τι μπορεί να σημαίνει να μειωθεί δέκα ποσοστιαίες μονάδες η φορολογία των 10.000 ευρώ; Ένα χιλιάρικο. Αυτή είναι η πεμπτουσία του νομοσχεδίου : Προσθέτει πλούτο σε κάποιους και αναπαράγει τη φτώχεια για τους πολλούς.

Στην πραγματικότητα οι συντάκτες του νομοσχεδίου κινήθηκαν σε αμερικάνικα μονοπάτια. Οι ρυθμίσεις για :τη μείωση του φόρου των επιχειρήσεων , την  πληρωμή ετήσιου κατ’ αποκοπή φόρου στις περιπτώσεις επενδύσεων άνω των 500.000 ευρώ, τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων από 10% σε 5%,την απαλλαγή νομικών προσώπων που είναι φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδας από το φόρο υπεραξίας μεταβίβασης τίτλων συμμετοχής,την  απαλλαγή από το φόρο εισοδήματος και την εισφορά αλληλεγγύης των τόκων εταιρικών ομολόγων εισηγμένων σε οργανωμένη αγορά  κ.α είναι «συνταγές»  αμερικάνικης εμπνεύσεως, προέλευσης και φιλοσοφίας προσαρμοσμένες στην ελληνική πραγματικότητα.

Το ίδιο ακριβώς έκανε και η διοίκηση Τράμπ η οποία προώθησε με ανάλογο τρόπο  μία τεράστια, υπέρ των υψηλών εισοδημάτων φορολογική περικοπή και η οποία εκτός από την επιδείνωση της ανισότητας, θα στερήσει  το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών από 1,9 τρισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα τα επόμενα δέκα χρόνια. Ανάλογες επιλογές έκαναν ,από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, όλες οι αμερικάνικες Κυβερνήσεις με αποτέλεσμα να  έχει  μετατοπιστεί η  πλάστιγγα προς το συμφέρων των ισχυρών. Σε αυτά τα χρόνια,το αμερικανικό Κογκρέσο προώθησε  επανειλημμένα φορολογικές μειώσεις στα υψηλά εισοδήματα και ελάφρυνε τη φορολόγηση του κεφαλαίου και άλλων μορφών εισοδημάτων από επενδύσεις, παρέχοντας  απροσδόκητα οφέλη για τους πιο εύπορους. Έτσι μεταξύ 1979 και 2006 η Αμερικανοί της μεσαίας τάξης είδαν τα -μετά τη φορολόγηση- ετήσια εισοδήματά τους να αυξάνονται κατά 21% (αναπροσαρμοσμένα βάσει του πληθωρισμού). Οι φτωχότεροι Αμερικανοί είδαν τα εισοδήματά τους να αυξάνονται μόνο κατά 11%.  Και , το πλουσιότερο 1% είδε τα εισοδήματά του να αυξάνονται κατά 256%. Αν προστεθούν, οι παρεμβάσεις των αμερικανικών Κυβερνήσεων στις  εργατικές νομοθεσίες, που αποδυνάμωναν  τα συνδικάτα και τις   πολιτικές της εταιρικής διακυβέρνησης που παρείχαν  στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να μοιράζουν εξωφρενικά ποσά στα υψηλόβαθμα στελέχη τους ασχέτως με τις επιδόσεις των εταιρειών τους,  τότε έχουμε τις βασικές συνταγές της ανισότητας  madeinUSA.  Οι ομοιότητες με την πολιτική που ακολουθεί  η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη είναι ανατριχιαστικά πολλές. Όμως δεν πρόκειται για αντιγραφή αλλά για παραχάραξη του αμερικάνικου πρωτοτύπου. Ο λόγος;

Οι αμερικάνικες Κυβερνήσεις είχαν τη δυνατότητα να προσφέρουν -μέσω της φορολογίας-χρήματα στους ισχυρούς, αφού το μέγεθος και η ισχύς της αμερικάνικης οικονομίας παρείχαν τη δυνατότητα να διευρύνουν τα δημοσιονομικά  ελλείμματα και το δημόσιο χρέος. Η υπό επιτροπεία μικρή και αδύναμη Ελλάδα δεν έχει αυτήν την πολυτέλεια, καθώς οι τζίφρες των προηγούμενων πρωθυπουργών καθορίζουν με σαφήνεια τα περιθώρια εντός των οποίων οφείλει να κινείται η ελληνική οικονομία για τα επόμενα πενήντα χρόνια.

Η μείωση της φορολογίας θα καταστήσει ελκυστική την Ελλάδα στους επενδυτές και έτσι θα πάρει μπροστά η ατμομηχανή της ανάπτυξης, απαντούν τα κυβερνητικά στελέχη στην  κριτική του νομοσχεδίου. Αυτό όμως είναι ψέμα. Η ιστορική γνώση προσφέρει δεκάδες παραδείγματα, στα οποία κάθε  προσπάθεια να προσελκυστούν επενδύσεις μέσω της φορολογίας κατέληξε σε φιάσκο. Πιο πρόσφατο ,η διακυβέρνηση  Μάκρι. Η πρώτη του κίνηση το 2015 ως νεοεκλεγείς πρόεδρος της Αργεντινής ήταν να μειώσει τη φορολογία των επιχειρήσεων. Έλεγε ότι έτσι θα έλθουν ...επενδύσεις. Ταυτόχρονα , μείωσε δημόσιες δαπάνες που αφορούσαν στους ευάλωτους.Τελικά, αντί να δει τους πακτωλούς των δολαρίων, σε δύο μόλις χρόνια αντίκρισε  το  ΔΝΤ να του κτυπά την πόρτα. Το ίδιο στην Χιλή, στο Εκουαδόρ, στον Λίβανο.

Η συσχέτιση φορολογίας και επενδύσεων είναι μυθοπλασία για δύο βασικούς λόγους: Ο πρώτος είναι ότι οι πλούσιοι προτιμούν να  «ρίξουν»  τα χρήματα τους σε έναν τόπο που δεν τα φορολογεί,  παρά σε κάποιον άλλο που επιβάλλει την  ελάχιστη φορολογία. Δεν  χρειάζονται τον κ. Μητσοτάκη για να γλυτώσουν φόρους, αφού   υπάρχει μία ολόκληρη βιομηχανία – φορολογικοί παράδεισοι ,λογιστικές εταιρίες, νομικοί , χρηματοπιστωτικά ιδρύματα-που τους εξασφαλίζει με λιγότερο κόστος  μηδενική φορολογία.

Ο δεύτερος λόγος είναι ότι η χρηματοδότηση των επενδύσεων δεν γίνεται από τα χρήματα που οι πλούσιοι έχουν στο χρηματοκιβώτιό τους  αλλά με  δανειακά κεφάλαια στα οποία σήμερα έχουν εύκολη πρόσβαση και με ιστορικά χαμηλό κόστος. Δεν ρισκάρουν δικά τους λεφτά και για αυτό δεν διστάζουν να αφήσουν αποκαΐδια μόλις βρουν τα σκούρα.

Αυτό που τελικά  κρίνει την απόφαση τους  δεν είναι  τόσο οι φόροι όσο οι άλλες «παροχές», όπως  το εργατικό κόστος και οι  αρχικές δαπάνες της επένδυσης (γη , υποδομές, κα) . Και στην περίπτωσή μας , η Κυβέρνηση προνοεί. Περιορίζει  τα εργασιακά δικαιώματα, ξηλώνει  τις συνδικαλιστικές ελευθερίες , νομοθετεί πολεοδομικά δώρα, άρει περιορισμούς για το περιβάλλον, προωθεί συστηματικά τις ελαστικές μορφές απασχόλησης...  Κοιτάξτε  τα δώρα που έχει κάνει στον Λάτση για  το Ελληνικο,  για να καταλάβετε τί είναι διατεθειμένη να προσφέρει .

Φυσικά , τα «παιδιά της Αθήνας» δεν μιλούν για το αύριο. Και τί να πουν;  Να αποκαλύψουν ότι τα φορολογικά δώρα στους πλούσιους θα οδηγήσουν σε οικονομικό και κοινωνικό αποκλεισμό χιλιάδες ανθρώπους, καθώς οι  δημοσιονομικές υποχρεώσεις που έχει αναλάβει έναντι των δανειστών δεν είναι διαπραγματεύσιμες;

Η αλήθεια είναι ότι ότι κάθε ευρώ που χαρίζουν στους πλούσιους θα το καλύπτουν από  τις δημόσιες δαπάνες. Λιγότεροι πόροι για την παιδεία, την υγεία , την κοινωνική πρόνοια, την...Το έργο αυτό το έχουμε δει να παίζεται σε διάφορες εκδοχές και για περιπτώσεις σαν την Ελλάδα ποτέ δεν είχε χάπι εντ ούτε για τους πρωταγωνιστές αλλά ούτε για τους τους απλούς ανθρώπους.