4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Από σεφ, μάγειρας: Η "μαγική διαδρομή" του κ. Στουρνάρα στο μαγείρεμα των αριθμών

Από σεφ, μάγειρας: Η "μαγική διαδρομή" του κ. Στουρνάρα στο μαγείρεμα των αριθμών

Ο κ. Στουρνάρας γνωρίζει πολύ καλά τα νούμερα. Από τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του΄90, μαζί με τον κ. Παπαδήμο, κατόρθωσαν να εμφανίσουν μία προβληματική οικονομία όπως είναι ελληνική, ως ικανό παρτεναίρ των βορείων στο μακρύ ταξίδι του ανεξερεύνητου χώρου του ευρώ. Ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία ήταν όταν κατάφεραν να «πείσουν» τις κυβερνήσεις ότι οι αριθμοί καθρεπτίζουν την πραγματικότητα. Στην προσπάθεια αυτή οι έλληνες πολίτες άκουσαν για «τις άσπρες τρύπες» των ασφαλιστικών ταμείων και για τα πλεονάσματα των ΔΕΚΟ. Δεν έχει σημασία αν λίγο αργότερα, ένας φίλος και συνάδελφος του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο κ. Τ.Γιαννίτσης, μίλησε για το αδιέξοδο του ασφαλιστικού και συνέταξε ένα νομοσχέδιο για τη «σωτηρία των ταμείων». Το «μαγείρεμα» είχε κάνει την δουλειά του και το ευρώ πήρε με παράτες και πυροτεχνήματα τη θέση της δραχμής. Και για να μη υποτιμάμε και την συνεισφορά των άλλων, είναι πολύ αμφίβολο αν η προσπάθεια Στουρνάρα και Παπαδήμου θα είχε την επιτυχία, αν δεν υπήρχε και ένας άλλος άνθρωπος επικεφαλής της τότε ΕΣΥΕ που είχε έδρα στην οδό Λυκούργου πολύ κοντά στην Ομόνοια, ο οποίος ήταν ο ειδικός των …στατιστικών  .

Για τη σημασία των «αριθμών» έχουν γραφτεί πολλά. Ελάχιστα όμως έχουν γραφτεί για τη σχέση πολιτικής ηγεσίας και στατιστικών. Η έκθεση της Επιτροπής για την αξιοπιστία των δημοσιονομικών στοιχείων, που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο 2010 αναφέρεται μεταξύ των άλλων :

«… ένα σοβαρό αίτιο της κατάρρευσης της αξιοπιστίας του συστήματος αποτελούν οι διαφαινόμενες πολιτικές παρεμβάσεις. Η δυνατότητα πολιτικών παρεμβάσεων συνδέεται με την στενή σχέση της ΕΣΥΕ με το υπουργείο Οικονομικών…»

Η ιστορία δείχνει ότι και οι εταίροι είχαν  αντιλήφθεί(;) το «τιτάνιο» έργο της «μαγειρικής», αλλά απλώς είχαν τους δικούς τους λόγους να το προσπεράσουν. Αυτό έγινε φανερό όταν πριν ακόμα στεγνώσει το μελάνι των υπογραφών για την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ, άρχισαν οι παρασκηνιακές γκρίνιες οι οποίες σύντομα πήραν επίσημο χαρακτήρα. Από το 2002, η Eurostat ξεκίνησε να αμφισβητεί τις ελληνικές στατιστικές και ενίοτε στα δελτία τύπου που εξέδιδε, περιελάμβανε υποσημειώσεις και  σχόλια που αφορούσαν στην αξιοπιστία των ελληνικών στατιστικών. Το Νοέμβριο 2009, κατά δήλωση του επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Eurostat : οι υπηρεσίες της Eurostatέχουν διαχρονικά αφιερώσει μεγαλύτερο χρόνο για την Ελλάδα απ΄ότι για όλες τις άλλες χώρες.

Φυσικά, είναι απορίας άξιον γιατί όλα αυτά δεν είχαν λεχθεί πριν την απόφαση για την ένταξη της Ελλάδας στο ευρώ, όταν θεωρήθηκαν ως έγκυρα όλα τα στατιστικά στοιχεία, αλλά αυτό είναι μία υπόθεση που θα απασχολήσει τους …ιστορικούς.

Πολλά έχουν αλλάξει από τότε. Μπορεί, ο κ. Στουρνάρας και ο τεχνοκράτης φίλος του  να εξακολουθούν να δουλεύουν μαζί, αλλά η ΕΣΥΕ μετονομάστηκε σε ΕΛΣΤΑΤ, μετακόμισε από την καρδιά του κέντρου της Αθήνας σε μία λαϊκή γειτονιά (στο Νέο Φάληρο) πολύ κοντά στα σιδεράδικα του Πειραιά, έγινε «ανεξάρτητη» αρχή (σ.σ. κλείνοντας έναν ιστορικό κύκλο που άρχισε το 1836 ως γραφείο του υπουργείου Εσωτερικών, το 1910 πέρασε στο υπουργείο Οικονομικών που διατήρησε τον έλεγχο μέχρι το 2010, όταν μετατράπηκε σε ανεξάρτητη αρχή), απέκτησε νέο επικεφαλής, με ευδόκιμη προϋπηρεσία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και κυρίως απέκτησε «αφανείς προϊσταμένους» καθώς η EUROSTAT αλλά και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο απέκτησαν αποφασιστικό ρόλο στον έλεγχο της εξαγωγής και της διαμόρφωσης των στατιστικών στοιχείων. ΄Ετσι από «επικεφαλής σεφ» σε γκουρμέ ρεστοράν των αριθμών, ο κ.Στουρνάρας κατέληξε να είναι ένας απλός μάγειρας σε «συνοικιακό οινομαγειρείο» που δεν έχει λόγο ούτε για τις προμήθειες. Μαγειρεύει καθ’ υπόδειξη της γυναίκας του ιδιοκτήτη, με ό,τι υλικά φέρνουν τα αφεντικά του καταστήματος. Η μοναδική δουλειά  στην οποία είναι αποδεκτή η αυτενέργεια είναι όταν γεμίζει τα πιάτα των πελατών, αλλά και εκεί αν βάλει λίγο παραπάνω στο πιάτο, ο παραπληγικός ανιψιός της αφεντικίνας που έχει το ταμείο φροντίζει να τον επαναφέρει στην τάξη με μία απλή αλλά αρκετά πειστική φράση: «θα σου τα κόψω από το μεροκάματο». Και τότε ο έρμος ο μάγειρας για να υπερασπιστεί το σκούφο και την ποδιά του σεφ απλώνει το σπανακόρυζο σε ολόκληρο το πιάτο για να φαίνεται στον πελάτη μεγαλύτερη η μερίδα.

Σίγουρα, ο έλεγχος της ΕΛΣΤΑΤ, έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα στη διαχείριση της ελληνικής οικονομίας, αφού η επιβολή κανόνων στη μεθοδολογία, στις  λογιστικές εγγραφές και διαδικασίες, δεν αφήνει περιθώρια στους «ιθαγενείς» για άσκηση δημιουργικής λογιστικής. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση  δεν σημαίνει ότι το «μαγείρεμα» σταμάτησε. Αυτό που σημαίνει είναι ότι πλέον οι «νέοι ιδιοκτήτες» έκριναν ότι οι αριθμοί θα πρέπει να λειτουργούν με βάση τα δικά τους συμφέροντα. Πώς αλλιώς θα μπορούσαν να ερμηνευτούν οι διαδοχικές αλλαγές (αναθεωρήσεις) της τρόϊκα επί τα χείρω των δημοσιονομικών και μακροοικονομικών μεγεθών του 2010-2011 και 2012 και οι οποίες  οδήγησαν σε νέα μνημόνια και στην …επιβολή του αγγλικού δικαίου στις τυχόν διαφορές που θα μπορούσαν να προκύψουν μεταξύ της Ελλάδας και των δανειστών της;

Αυτό που έχει σημασία για τους δανειστές είναι τα επίσημα έγγραφα με βάση τα οποία γίνεται η αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας, καθώς και μείζονες πολιτικές αποφάσεις όπως:

-η αναδιάρθρωση του χρέους

-το νέο «κούρεμα»

-οι πολιτικές που θα πρέπει να ακολουθηθούν και οι δεσμεύσεις που θα πρέπει να αναληφθούν από την πολιτική ηγεσία του τόπου

-  το ύψος της χρηματοδότησης και η εκταμίευση των δόσεων από παλαιότερα δάνεια που εκκρεμούν.

Κοντολογίς, οι αριθμοί που βρίσκονται στο τραπέζι των συμβουλίων κορυφής, του ECOFINκαι του γενικού συμβουλίου του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Και γι’αυτούς τους αριθμούς έχουν κάνει ότι περνά από το χέρι τους για να τους ελέγχουν, αφού έχουν πρόσβαση 24 ώρες το 24ωρο και αποφασιστικό ρόλο στην διαμόρφωση τους.

Ως αυτάρεσκοι μονάρχες όμως αφήνουν και ένα μικρό περιθώριο στους υπηκόους τους να αισθάνονται ότι μπορούν να συνδιαμορφώνουν τις πολιτικές. Δηλαδή, προσφέρουν τη δυνατότητα, στις ελληνικές ηγεσίες να ανακοινώνουν τα νούμερα που επιθυμούν, με την προϋπόθεση ότι η χρήση είναι αυστηρώς για εσωτερική υπόθεση. Για παράδειγμα, μία ανακοίνωση για το ύψος του πρωτογενούς πλεονάσματος, μία πρόβλεψη για επερχόμενη ανάκαμψη, δεν τους ενδιαφέρουν. Δεν παρεμβαίνουν ακόμα και όταν υπάρχει σύγκρουση στο εσωτερικό, όπως η πρόσφατη μεταξύ υπουργείου Οικονομικών και Τράπεζας της Ελλάδος με τους πολιτικούς να ανακοινώνουν πλεόνασμα και τους κεντρικούς τραπεζίτες να δημοσιοποιούν την ύπαρξη ταμειακού ελλείμματος. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, πρόκειται για δύο εντελώς διαφορετικά μεγέθη, αφού το μεν πλεόνασμα/έλλειμμα που εμφανίζει το υπουργείο είναι λογιστικό, ενώ το αντίστοιχο   πλεόνασμα/έλλειμμα για το οποίο μιλά η Τράπεζα της Ελλάδος, είναι ταμειακό. Και γιατί άλλωστε να παρέμβουν σε μία οικογενειακή διαμάχη η οποία μπορεί να έχει ως πολλά κίνητρα : πολιτικά, προσωπικούς ανταγωνισμούς κ.α. Αυτούς τους ενδιαφέρει ο δικός τους μαυροπίνακας. Αφού αυτόν θα χρησιμοποιήσουν για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Η «μάχη των αριθμών» έχει χαθεί και αυτό το ξέρουν όλοι. Αυτό που οι πολιτικοί αποφεύγουν να πούν είναι το πώς χάθηκε, ποιός άνοιξε την κερκόπορτα (σ.σ σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη «κάθε τί που από απροσεξία ή αμέλεια γίνεται αφορμή για να συμβεί κάτι κακό…») και τα κίνητρά του και ποιά είναι η σημερινή πραγματικότητα. ΄Ισως γιατί ψάχνουν άλλοθι και αν δεν το βρούν το … κατασκευάζουν.