4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Η παρακαταθήκη του Donald Trump

Η παρακαταθήκη του Donald Trump
Ο Donald Trump είναι ένας απίθανος λαϊκιστής . Ο Ρεπουμπλικανός υποψήφιος για την προεδρία των ΗΠΑ κληρονόμησε μια περιουσία, υπερηφανεύεται για τον πλούτο του και τις πολλές ιδιοκτησίες του, μετακινείται μεταξύ των αποκλειστικών θερέτρων και των πολυτελών ξενοδοχείων του, και έχει υιοθετήσει ένα οικονομικό σχέδιο  που, μεταξύ άλλων, θα μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές για τους πλούσιους ανθρώπους όπως και ο ίδιος. Αλλά ένας πολιτικός δεν οφείλει να έχει ζήσει ανάμεσα σε ανθρώπους περιορισμένων οικονομικών δυνατοτήτων, ή ακόμη και να εξαγγέλλει πολιτικές που θα ενισχύσουν τα εισοδήματά τους, να αρθρώνει τα παράπονά τους και να κερδίζει την υποστήριξή τους. Είτε κερδίσει είτε χάσει, ο Trump έχει αξιοποιήσει μια βαθιά φλέβα δυσφορίας και δυσαρέσκειας μεταξύ των εκατομμυρίων των λευκών Αμερικανών της εργατικής και της μεσαίας τάξης.
Ο Trump θα δυσκολευτεί να κερδίσει τον Λευκό Οίκο. Παρά τις εμφανείς αδυναμίες της Χίλαρι Κλίντον, της Δημοκρατικής υποψήφιας -συμπεριλαμβανομένης της έλλειψης εμπιστοσύνης του κοινού και ενός αδέξιου στυλ ομιλίας-, ο αντίπαλός της έχει κερδίσει την φήμη για φαύλες ρητορείες εναντίον μειονοτικών ομάδων και ατόμων και όχι για συμπεριφορά αντάξια κρατικού λειτουργού ή για δημιουργικές πολιτικές. Για ένα μεγάλο μέρος της προεκλογικής του εκστρατείας, το σύνθημά του θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν «Κάνε Αμερική να μισήσει και πάλι» (“Make America Hate Again”). Τέτοιες αρνητικότητα σπάνια ήταν μια καλή στρατηγική για να κερδηθεί η προεδρία σε ένα έθνος όπου οι περισσότεροι άνθρωποι περηφανεύονται, ίσως αφελώς, για την αισιοδοξία και την ειλικρίνειά τους. Και ο απροκάλυπτος φυλετικός εθνικισμός δεν είναι πλέον αποδεκτός σε εθνικές εκστρατείες.
 
Ωστόσο, θα ήταν ανόητο να αγνοήσουμε τις ανησυχίες και τον θυμό όσων έχουν συρρεύσει στον Τραμπ με ένα πάθος που δεν έδειξαν για κανέναν άλλο προεδρικό υποψήφιο στις τελευταίες δεκαετίες. Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη [15] από τον πολιτικό επιστήμονα Justin Gest, το 65% των λευκών Αμερικανών -περίπου τα δύο πέμπτα του πληθυσμού- θα είναι ανοικτοί στο να ψηφίσουν υπέρ ενός κόμματος που στηρίζει «τον τερματισμό της μαζικής μετανάστευσης, παρέχει αμερικανικές θέσεις εργασίας σε Αμερικανούς εργαζομένους, διατηρεί την χριστιανική κληρονομιά της Αμερικής, και σταματά την απειλή του Ισλάμ». Αυτοί οι άνδρες και οι γυναίκες πιστεύουν ότι οι περισσότεροι πολιτικοί τούς αγνοούν ή τους πατρονάρουν, και αισθάνονται εγκαταλελειμμένοι από μια μαζική κουλτούρα η οποία επιβραβεύει τους πλούσιους, τους κοσμοπολίτες, και τους φυλετικά ποικιλόμορφους. Αντιπροσωπεύουν περίπου το ίδιο ποσοστό της χώρας τους, όπως οι Γάλλοι που υποστηρίζουν σήμερα το Εθνικό Μέτωπο και μόνο περίπου 10% λιγότερο από τους Βρετανούς που ψήφισαν υπέρ της βρετανικής εξόδου από την ΕΕ.
 
Αλλά εφ’ όσον κανένα από τα δύο μεγάλα κόμματα των ΗΠΑ δεν αντιμετωπίζει τις ανησυχίες τους με έναν σοβαρό τρόπο και με κατανόηση -περιορίζοντας σημαντικά την χωρίς χαρτιά μετανάστευση και παρέχοντας ασφαλή απασχόληση με αξιοπρεπείς μισθούς- κατά πάσα πιθανότητα θα παραμείνουν ανοικτοί σε πολιτικούς που κάνουν μια τέτοια προσπάθεια, όσο κακο-πληροφορημένος κι αν θα μπορούσε να είναι αυτός ή αυτή. Αν χάσει, ο Trump ίσως να μην επιδιώξει ξανά πολιτικά αξιώματα. Η παράδοση του λαϊκισμού που χρησιμοποίησε, όμως, θα αντέξει.