4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Μαθήματα από τον Βάτσκε

Μαθήματα από τον Βάτσκε

Του Κώστα Βαρνάβα . Ο Γιούργκεν Κλοπ ανανέωσε τη συνεργασία του με την Ντόρτμουντ μέχρι το 2018 και αν εξαντλήσει τη θητεία του θα γίνει ένας από τους ελάχιστους προπονητές στην ιστορία του γερμανικού ποδοσφαίρου που θα “αντέξει” σε πάγκο για διψήφιο αριθμό χρόνων. Αν ήθελε, όμως, κάποιος να ταυτίσει με ένα πρόσωπο όσα έχει πετύχει η γερμανική ομάδα τα τελευταία χρόνια, σίγουρα θα επέλεγε τον Γιόακιμ Βάτσκε. Ο εκτελεστικός διευθυντής της Μπορούσια όταν το 2005 ανέλαβε τη θέση στο ταμείο δεν υπήρχαν χρήματα ούτε για να πληρωθεί και έμεινε χωρίς μισθό για τους πρώτους έξι μήνες.
Η Ντόρτμουντ είχε κατακτήσει το Champions League το 1997 με νίκη στον τελικό του Μονάχου επί της Γιουβέντους με 1-0 και μαγεμένη από τα αστέρια συνέχισε να ξοδεύει πολλά χρήματα για την απόκτηση ποδοσφαιριστών ώστε να επαναλάβει το θρίαμβό της και να μείνει στην κορυφή του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Η τακτική της “σπατάλης” αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά καταστροφική, παρότι η ομάδα είχε εισπράξει εκτός από τις υψηλές παροχές της UEFA και 143 εκατ.ευρώ από την είσοδό της στο χρηματιστήριο το 2000.
Κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί πως μια ομάδα με τέτοια πορεία, αμέσως μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος Γερμανίας το 2002 και τη συμμετοχή στον τελικό του κυπέλλου UEFA, όπου έχασε από την Φέγενορντ θα είχε τόσο βαθύ οικονομικό πρόβλημα.
Χρειαζόταν απλά ένα τυχαίο γεγονός  ώστε να αποκαλυφθεί πως η διαχείρισή της ήταν εξαρτημένη από λεπτομέρειες. Στις 27 Αυγούστου 2003 αποκλείστηκε στη διαδικασία των πέναλτι από την Μπριζ και δεν πήρε το εισιτήριο για τους ομίλους του Champions League με αποτέλεσμα να χάσει τα έσοδα της UEFA και να δημιουργηθεί πρόβλημα ρευστότητας. Δεν υπήρχαν χρήματα για να πληρώσει τις υποχρεώσεις της προς τους υψηλά αμειβόμενους ποδοσφαιριστές και αυτό στην Γερμανία έφερνε άμεσο υποβιβασμό.
Όπως αποκαλύφθηκε αρκετά χρόνια αργότερα, τη λύση έδωσε τότε η Μπάγερν Μονάχου με ένα άτοκο δάνειο ύψους 2 εκατ. Ευρώ ώστε να μην χαθεί ένας σημαντικός κρίκος του πρωταθλήματος Γερμανίας, κάτι που είχαν κάνει οι βαυαροί με την Μόναχο 1860, αλλά και την Σεντ Πάουλι.
Με αυτά τα χρήματα δεν μπορούσαν να λυθούν παρά μόνο τα επιφανειακά προβλήματα και η Ντορτμουντ για να αποκτήσει μεγαλύτερη ρευστότητα πήρε δάνειο με “υποθήκη” το γήπεδό της, αλλά η υποχρέωση της καταβολής 17 εκατ.ευρώ το χρόνο για να το χρησιμοποιεί ήταν αβάσταχτο φορτίο για μια ομάδα που κατέρρεε αγωνιστικά και οικονομικά. Ήταν απαραίτητο να βρεθεί μια λύση για να αποδεσμευθούν από το βάρος αυτό και αυτή ήταν μια από τις πρώτες επιτυχίες του Γιόακιμ Βάτσκε. Η “Morgan Stanley” πείστηκε από το επενδυτικό του σχέδιο και έδωσε δάνειο ύψους 150 εκατ.ευρώ στην Ντόρτμουντ. Πλέον ο εκτελεστικός διευθυντής της ομάδας είχε στα χέρια του ένα σημαντικό χαρτί για τις διαπραγματεύσεις. Η “Commerzbank” δέχθηκε κούρεμα 30%  στο ποσό της συνολικής οφειλής του δανείου και η Ντόρτμουντ πήρε πίσω το γήπεδο της.
Η επόμενη λύση ήταν η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου κατά 53 εκατ. Ευρώ με την “Morgan Stanley” να παίρνει το 30% των νέων μετοχών και διάφοροι όμιλοι των ΗΠΑ το άλλο 70%. Παράλληλα οι οπαδοί στήριζαν με την παρουσία τους στο γήπεδο την ομάδα παρότι πλέον δεν ήταν από τους πρωταγωνιστές του πρωταθλήματος. Εκεί που έβαλε πραγματικά την σφραγίδα του ο Γιόακιμ Βάτσκε, όμως, ήταν στην λογική της επόμενης ημέρας και όχι στο ότι έφερε πάλι χρήματα στα ταμεία.
Σεβάστηκε τους οπαδούς της ομάδας και δεν δέχθηκε να μπουν καθίσματα στις εξέδρες που παρακολουθούσαν οι νεαροί φίλοι όρθιοι τα ματς της Ντορτμουντ, παρότι αυτό θα έφερνε επιπλέον έσοδα 5 εκατ. ευρώ τον χρόνο. "Αυτή είναι η γερμανική ποδοσφαιρική κουλτούρα: να στεκόμαστε όρθιοι, να έχουμε φθηνά εισιτήρια και οι σύλλογοί μας να διοικούνται από τα μέλη. Στη Γερμανία είμαστε λίγο ρομαντικοί. Όταν υπάρχει μία ομάδα, ο Γερμανός φίλαθλος θέλει να την αισθάνεται δική του και όχι να είναι ομάδα του Κατάρ ή του Αμπού Ντάμπι".
Παράλληλα ανάγκασε την τοπική ασφαλιστική εταιρεία που πλήρωσε για να ονομαστεί το γήπεδο Σίγκναλ Ιντούνα Παρκ, να αλλάξει το λογότυπο της ώστε να μην υπάρχει στα χρώματα της το μπλε της μισητής αντιπάλου Σάλκε. Δεν ήταν εύκολο να διαπραγματευτεί, επειδή όπως αποκάλυψε ο ίδιος «Η Ντόρτμουντ δε θα μπορούσε να αγωνιστεί στην Μπουντεσλίγκα πια, χωρίς την πώληση των δικαιωμάτων της ονομασίας του γηπέδου».

Το 2008 η ομάδα άρχισε να πατά πάλι στα πόδια της, έφτασε στον τελικό του κυπέλλου Γερμανίας και ο προπονητής της ομάδας Τόμας Ντολ ζήτησε να δαπανηθούν χρήματα για μεταγραφική ενίσχυση. Το σχέδιο, όμως, δεν ήταν αυτό και η συνεργασία μαζί του ολοκληρώθηκε. “Αν δεν έχεις χρήματα, χρειάζεται ένας διαφορετικός τρόπος. Στραφήκαμε μόνο σε νεαρούς ποδοσφαιριστές, οι οποίοι θα έδιναν στην Ντόρτμουντ αυτό που θέλει ο κόσμος, την σιγουριά πως προσπαθούν  για την ομάδα”.
Εκτός από ποδοσφαιριστές, όμως, χρειαζόταν και ένας αρχιτέκτονας και ο εκτελεστικός διευθυντής της Ντόρτμουντ εξηγεί γιατί επιλέχθηκε ο Γιούργκεν Κλοπ που τότε ήταν 41 ετών. "Ηταν απαραίτητος ένας προπονητής που θα μπορούσε να δώσει όραμα και πλάνο στους παίκτες. Να σχηματίσει μία υποδομή για το μέλλον και να προσπαθεί πολύ για το σήμερα με το μυαλό του να είναι στο βάθος του χρόνου. Κοιτάξαμε στη Μάιντς και είδαμε ότι ο Γίργκεν Κλοπ ήταν ο σωστός προπονητής”. Ο Κλοπ είχε πάρει την Μάιντζ το 2001 από την δεύτερη κατηγορία και με φτηνές μεταγραφές και σταθερά βήματα την είχε φτάσει μέχρι την έξοδο στην Ευρώπη το 2006. Ο υποβιβασμός της ομάδας το 2007, όμως, τον έκανε να αποχωρήσει με τη δική του θέληση και ως ελεύθερος συμφώνησε με την Ντόρτμουντ για διετές συμβόλαιο.
Πλέον η ομάδα βάδιζε σε σταθερή τροχιά και τον Δεκέμβριο του 2011 ο ταμίας, Ράϊνχολντ Λουνάου, ενημέρωςε τα 55.000 μέλη της ομάδας ότι κατά το οικονομικό έτος 2010-2011 υπήρξε αύξηση εσόδων και μείωση των χρεών σε 38 εκ.ευρώ. «Δεν είναι πολλά αν αναλογιστούμε που βρισκόμασταν!» επισήμανε ο Βάτσκε. Η Ντόρτμουντ ανανέωσε το καλοκαίρι του 2011 όλα τα συμβόλαια που τελείωναν το 2012 ενώ παρά τα έσοδα του Champions League δεν έκανε μεγάλα ανοίγματα στο μεταγραφικό παζάρι.
Το 2011 κατέκτησε το πρωτάθλημα Γερμανίας με σαφώς μικρότερο προϋπολογισμό από τις ομάδες που πρωταγωνίστησαν. Τα 35 εκ. Ευρώ που ξόδεψε ήταν λιγότερα από όσα έδωσαν η Κολωνία ή η Γκλάντμπαχ που πάλεψαν για την παραμονή και ασύγκριτα μικρότερο από το Αμβούργο, τη Βόλφσμπουργκ και την Σάλκε που τις άφησε πολύ πίσω.
Η χρονιά του 2011 έκλεισε με κέρδη ύψους 9,5 εκατ. € ενώ το 2012 έφτασαν τα 34,3 εκατ. €.Το 2013 σημειώθηκε ρεκόρ, αφού ηταν 53,3 €. Ευρώ λόγω και της συμμετοχής στον τελικό του Champions League. Τα έσοδα της ομάδας για το 2012-13 ήταν 305 εκατ.ευρώ. Τα καθαρά έσοδα αυξήθηκαν από 27.500.000 ευρώ σε 51.200.000 ευρώ μεταξύ 1ης Ιουλίου του 2012 και 30 Ιουνίου του 2013, ρυθμός αύξησης που αποτελεί ρεκόρ για οποιονδήποτε σύλλογο στην ιστορία του Γερμανικού πρωταθλήματος.
Η άνθηση των οικονομικών οφείλεται στην αύξηση εσόδων στους τρεις κύριους άξονες. Τα έσοδα από τις ημέρες αγώνα έφτασαν τα 44.800.000 ευρώ από 31.400.000 ευρώ την περασμένη σεζόν, τα έσοδα από τα τηλεοπτικά εκτοξεύθηκαν στα 87.600.000 ευρώ από 60.400.000 ευρώ. Η πορεία μέχρι τον τελικό του Champions League του Λονδίνου απέφεραν 54.000.000 ευρώ στον γερμανικό σύλλογο, ενώ στα έξι εντός έδρας ματς του συγκέντρωσε ακόμη 12.000.000 ευρώ.
Παράλληλα η ομάδα δεν έπαψε να πουλά και ποδοσφαιριστές, και εισέπραξε 51 εκατ. Ευρώ (Μάριο Γκέτσε - Ιβάν Πέρισιτς) το 2013, έναντι 21 εκατ. € το 2012.
Η οικονομική σωτηρία της Ντορτμουντ δεν έφερε μόνο την ηθική δικαίωση του Γιόακιμ Βάτσκε, αφού εισέπραξε μπόνους 3 εκατ.ευρώ το 2013 για όσα πέτυχε, ενώ ο οικονομικός διευθυντής, Τόμας Τρες 1,9 εκατ. Ευρώ.