4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Οι βρετανοί και η παραπαίουσα ΕΕ

Οι βρετανοί και η παραπαίουσα ΕΕ

του Αιρετικού.Ένα είναι σίγουρο: το βρετανικό δημοψήφισμα όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα θα αφήσει ανεξίτηλο σημάδι στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, σε όλη τη διάρκεια της εκστρατείας έγινε ξεκάθαρο ότι η Ευρώπη πλέον είναι βαθειά διχασμένη. Η οικονομική κρίση ανέδειξε τις ανισότητες  αλλά -και το πιο σημαντικό -έκανε φανερό το γεγονός ότι οι λαοί της Ευρώπης αντιλαμβάνονται με εντελώς διαφορετικό τρόπο ο καθένας το γείτονά του. Αν και  κανένας κορυφαίος πολιτικός δεν το συζητά δημόσια, η αλήθεια είναι ότι η κατάσταση βρίσκεται πολύ κοντά στο να μετατραπεί σε ανεξέλεγκτη. Και σίγουρα δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά, όταν στο ευρωπαϊκο σπίτι κάποιοι θεωρούν τους εαυτούς τους "νοικοκύρηδες" και τους άλλους "ακαμάτηδες" και "τεμπέληδες", ενώ την ίδια στιγμή  οι θεωρούμενοι "οκνηροί" αισθάνονται ότι πληρώνουν με αίμα και θυσίες  την ευημερία των "νοικοκύρηδων". Για να το πούμε πιο απλά, όταν σε ένα σπίτι επικρατεί η "καχυποψία", η "επιφυλακτικότητα" και η "ιδιοτέλεια", η διάλυση είναι απλώς θέμα χρόνου.

Και η βρετανική διαδρομή προς την κάλπη, όχι μόνο έφερε όλα αυτά στην επιφάνεια. Ανέδειξε με θορυβώδη τρόπο, επειδή η Βρετανία είναι μεγάλη, μία  αλήθεια: οι φυγόκεντρες δυνάμεις δεν ανήκουν πλέον στο πολιτικό περιθώριο της Ηπείρου. Αντίθετα, η κρίση λειτούργησε σαν "λίπασμα".Τις μεγάλωσε, τις ενίσχυσε και τις κατέστησε μία κρίσιμη πολιτική δύναμη, την οποία επηρεάζει όλο και περισσότερο την πολιτική καθημερινότητα της Ευρώπης, αφού πλέον έχουν ισχυρό ρόλο και στις χώρες της Ένωσης.

Η διαχειριστική λογική που ακολουθήθηκε σε όλη τη διάρκεια της κρίσης και η οποία βασίστηκε στους συμβιβασμούς μεταξύ των ισχυρών και στην επιβολή αποφάσεων στους αδύνατους, αποδείχθηκε στην πράξη αδιέξοδη. Στην πραγματικότητα, διεύρυνε τις ανισότητες, προκάλεσε νέες εχθρότητες και όξυνε την επιφυλακτικότητα μεταξύ των ευρωπαίων. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός, ότι πλέον κάθε μεγάλο πρόβλημα που προκύπτει γίνεται αφορμή για να εκδηλωθούν οι διαφορές που υπάρχουν.

Στην πραγματικότητα το βρετανικό δημοψήφισμα, η κρίση του Νότου και το προσφυγικό, έκαναν φανερό ότι πλέον το μοντέλο διακυβέρνησης στην Ευρώπη έχει φθάσει στα όριά του. Αν δεν αλλάξει, τότε κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος το πώς θα ξεσπάσει η "πυρκαγιά". Και η αλήθεια είναι ότι ακόμα και αν οι Βρετανοί ψηφίσουν υπερ της παραμονής τους στην ΕΕ, τόσο στην Γαλλία όσο και στην Γερμανία υπάρχουν μικρές εστίες που ανά πάσα στιγμή μπορεί να μετατραπούν σε πύρινη λαίλαπα.