4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Οι "Εικόνες" της κρίσης

Οι "Εικόνες" της κρίσης

Γράφει η Flapper.gr . Έχουμε πλέον συνηθίσει τις καθημερινές περιγραφές της κρίσης που βιώνουμε. Όλα τα μέσα ενημέρωσης, internet, εφημερίδες, τηλεόραση, ραδιόφωνο, περιοδικά, μας βομβαρδίζουν εξαιρετικά με ό,τι δυσάρεστο συμβαίνει στη περιπετειώδη πλέον ζωή μας, φροντίζοντας να μη μας αφήσουν ούτε λεπτό να πάρουμε μια ανάσα.

Η κρίση δεν είναι μόνο αυτό που ζούμε, δεν είναι μόνο η καθημερινή, απογοητευτική, χωρίς ελπίδα ενημέρωσή μας, αλλά είναι και αυτό που βλέπουμε. Και οι εικόνες που συναντάμε, αντικαθιστούν επάξια όλα τα μέσα ενημέρωσης.

 
Εδώ λοιπόν μάλλον έχουμε τη μεγάλη ανατροπή. Κοιτάζοντας δε προσεκτικά γύρω μας στις πόλεις, δεν συναντάμε πιά καλοντυμένους ανθρώπους. Γυναίκες πρόχειρα ντυμένες, με φθηνά ρούχα των 10 και 20 ευρώ, αγορασμένα από τις αλυσίδες, χωρίς προσωπικό στυλ. Οι αλυσίδες φθηνού ρουχισμού καθορίζουν υποχρεωτικά και την εμφάνιση. Γνωστές μας παλιές φίρμες καταστημάτων μόδας, επίπλων, ειδών διακόσμησης, δεν υπάρχουν πια. Τα επώνυμα  προιόντα έχουν διαγραφεί από τις προσδοκίες μας, δεν βλέπεις σακούλες με ψώνια στα χέρια, το shopping με φίλες για ευχαρίστηση ή για κάποια εξαιρετική περίσταση είναι παρελθόν. Οι νεότερες βασανίζονται από την ανεργία και οι μεγαλύτερες από τις οικογενειακές υποχρεώσεις. Όταν έχεις 5 ευρώ στο πορτοφόλι σου το πρωί που ξεκινάς από το σπίτι, σίγουρα δεν σκέφτεσαι τι θα φορέσεις για να πάς στη δουλειά και πώς θα είσαι ωραία ή κομψή. Κι όταν μέχρι μεθαύριο χρειάζεσαι χρήματα για το φροντιστήριο ή το ενοίκιο ή το ρεύμα και δεν τα έχεις όλα, δεν θα πάρεις ένα καινούργιο φόρεμα επειδή απλά σου άρεσε. 
 
Τα χρήματα προορίζονται για τα επείγοντα.  Δεν θα ξεφυλλίσεις ένα περιοδικό μόδας ούτε θα ψάχνεις τις νέες τάσεις ή τα stock επωνύμων στο internet. Γιατί απλούστατα δεν είναι μέσα στις προτεραιότητές σου αλλά ούτε και στις δυνατότητές σου. 
 
Στο κέντρο της Αθήνας, δεν βλέπεις πια μπουτίκ. Το μικρό κατάστημα που η ιδιοκτήτριά του έφερνε ρούχα από την Ιταλία ή τη Γαλλία, δεν τα έβγαλε πέρα με τον ανταγωνισμό, τους φόρους και τα δάνεια. Το Κολωνάκι για όσους θυμούνται, ήταν γεμάτο από τέτοιου είδους μαγαζιά. Κάποτε ήταν από μόνο του ένα επάγγελμα, το να ανοίξεις μπουτίκ με ρούχα. «Ιδιοκτήτρια μπουτίκ». Χρειαζόταν μόνο ένα μικρός σε τετραγωνικά χώρος, που πολλές φορές ήταν ιδιόκτητος άρα δεν υπήρχε το έξοδο του ενοικίου, το εμπόρευμα το έφερναν συνήθως οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες κάνοντας ταξίδια και η τακτική και γνωστή πελατεία. 
Στο μεγαλύτερο μέρος της οδού Ερμού βρίσκονται πλέον εγκατεστημένες αλυσίδες φθηνών ρούχων ή καταστημάτων με εμπόρευμα stock. Κοντά στο Σύνταγμα μόνο κάποιοι Οίκοι Μόδας, που απευθύνονται πλέον σε τουρίστες ή στις λιγοστές πλούσιες πελάτισσες της πόλης.Τα μεγάλα πολυκαταστήματα shop in shop, καλόγουστα και ενημερωμένα, αλλά για μια βόλτα μόνο και ενίοτε καμιά μικρή αγορά που δεν θα μας εκτροχιάσει.
 
 Η Πατησίων στην ίδια κατάσταση. Φθηνό ρούχο, σε αλυσίδες ή όχι και πολλά παλιά και γνωστά μαγαζιά, κλειστά. Η Αιόλου όπως ήταν πάντα, μια ευκαιριακή αγορά στο ένα μέρος της πλέον, αφού στο υπόλοιπο τα μαγαζιά με ρούχα και εμπορεύματα αντικαταστάθηκαν από χώρους εστίασης και διασκέδασης.
Στη Θεσσαλονίκη τα πράγματα είναι ελαφρώς καλύτερα. Μια καλή βόλτα στο εμπορικό της κέντρο, σου δίνει ακόμα την αίσθηση της παλιάς καλής αγοράς. Στην Τσιμισκή, Μητροπόλεως, Αγ.Σοφίας και τους γύρω δρόμους, μικρές καλόγουστες μπουτίκ με ρούχα ή αξεσουάρ που δίνουν αγώνα να κρατηθούν στολίζουν ακόμα την πόλη, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ταμπέλες με γνωστές φίρμες που συναντάς τις ίδιες εδώ και χρόνια, κυρίες με φροντισμένη εμφάνιση, νεαρά κορίτσια ντυμένα με τις επιταγές της μόδας. 
 
Δυστυχώς η Αθήνα πληρώνει το μεγαλύτερο «λογαριασμό». Εκτός από τη χαμένη διάθεση, χάθηκε και η αισθητική. Θα μπορούσε κανείς να αναρωτηθεί  αν αυτό είναι τόσο σημαντικό ώστε να σταθούμε και να το παρατηρήσουμε. Όταν έχουμε τόσα άλλα να φροντίσουμε, η προτεραιότητά μας δεν μπορεί να είναι ούτε το στυλ ούτε η μόδα ούτε τα καινούργια ή ακριβά ρούχα. 
 
Σίγουρα έτσι είναι. Μόνο που εδώ υπάρχει και ο αντίλογος. Η αισθητική μας και η καλή εμφάνιση συνδέονται απευθείας με τον πολιτισμό που μας διακρίνει.
 
΄Αλλωστε την ομορφιά στη ζωή τη δίνει πάντα το περιττό. Το πώς ζούμε, πώς ντυνόμαστε και πώς φερόμαστε μεταφέρεται και στα παιδιά μας, αντανακλά στους γύρω μας, ομορφαίνει  τις σχέσεις μας, μας δίνει δύναμη και αισοδοξία. ΄Ισως αυτό που μας μένει για να μην τα χάσουμε και τα «ξεχάσουμε» όλα, είναι να κρατήσουμε κάτι από τις μικρές χαρές του παρελθόντος. Να προσαρμόσουμε αυτά που αγαπάμε στη ζωή, σ’αυτό που πρέπει να ζήσουμε σήμερα. Να συνδυάσουμε το πρίν με το μετά, μέχρι να περάσει αυτή η μπόρα. Να μην εγκαταλείψουμε τους εαυτούς μας στη μιζέρια. 
 
΄Ισως έτσι να καταφέρουμε να εξασφαλίσουμε κάποιες στιγμές μέσα στην καθημερινότητά μας που θα «θυμίζουν» ευχαρίστηση.