4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Το ευρωπαϊκό σύνδρομο της Στολκοχμης

Το ευρωπαϊκό σύνδρομο της Στολκοχμης

του Αιρετικού. Η ελληνική κρίση στα χρόνια που έρχονται σίγουρα θα απασχολήσει ιστορικούς, οικονομολόγους και πολιτικούς επιστήμονες. Όλοι τους θα προσπαθήσουν να βρούν απαντήσεις για το "πως" και το "γιατί" προκλήθηκε, το ρόλο και τις επιλογές των πρωταγωνιστών της και κυρίως για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην πορεία της Ευρώπης. Σίγουρα η "ελληνική υπόθεση" έχει όλα εκείνα τα στοιχεία που προσελκύουν το ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημόνων. Ήδη η «ελληνική εμπειρία»  έχει αποτελέσει αντικείμενο  μελέτης απο έγκριτους οικονομολόγους και κοινωνικούς επιστήμονες.

 
Μέχρι στιγμής, οι περισσότερες παρεμβάσεις έχουν επικεντρωθεί στο να δώσουν απαντήσεις σε θέματα που άπτονται:  στην αύξηση του δημόσιου χρέους, στη διαχείριση της κρίσης, στις συνταγές που υιοθετήθηκαν και στις κοινωνικές παρενέργειες τους, στους χειρισμούς των δανειστών-εταίρων προκειμένου να διασφαλίσουν την αποπληρωμή των δανείων που χορήγησαν. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που προσπάθησαν να δουν την ελληνική κριση με τα «μάτια» των ομοιοπαθών εταίρων της,
 
Αν το καλοσκεφτεί κανείς, η "συνταγή" αντιμετώπισης του ελληνικού χρέους υποστηρίχθηκε όχι μόνο από τους "ισχυρούς" της Ευρώπης, αλλά και από εκείνους που χαρακτηρίζονται ως "μικροί".  Υπό το πρίσμα αυτό, το ελληνικό χρέος και -κυρίως- οι συνταγές που επιβλήθηκαν προκειμένου να αντιμετωπιστεί, είναι το καλύτερο παράδειγμα για να κατανοήσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιείται η οικονομία όχι μόνο ως εργαλείο πολιτικής, αλλά ως μέσο υποκατάστασης της πολιτικής.
 
Διαβάζοντας και ακούγοντας τη στάση των ηγεσιών των μικρότερων οικονομιών της Ευρώπης, πολλές από τις οποίες είτε έχουν βιώσει είτε εξακολουθούν να βιώνουν ανάλογη ανθρωπιστική κρίση με την ελληνική, σίγουρα θα αισθάνονταν ότι ζούσε μια εικόνα απο το μέλλον. Αν μάλιστα αυτήν τη στάση προσπαθούσε κάποιος να την ερμηνεύσει με βάση την πρόσφατη, αλλά και τη σχετικά παλαιότερη εμπειρία των δεινών που υπέστησαν -και υφίστανται -οι πολίτες τους απο τα ανάλογα προγράμματα λιτότητας, σίγουρα θα συνειδητοποιούσε ότι η Ευρώπη βιώνει το τέλος μίας εποχής.
 
Η  ανθρωπιστική κρίση, από την εμπλοκή του ΔΝΤ στην Ανατολική Ευρώπη, αλλά και τα δεινά που υφίστανται νοτιοευρωπαίοι από τα προγράμματα λιτότητας, καθιστούν την ερμηνεία της στάσης των ηγετών τους απέναντι στο ελληνικό ζήτημα, αληθινή πρόκληση. Αν μάλιστα κάποιος προσπαθήσει να συγκρίνει τη σταση αυτή, με  τα μηνύματα συμπαράστασης στην Ελλάδα που αναρτούν πολίτες τους στα κοινωνικά δίκτυα, αλλά και τα ρεπορτάζ των τελευταίων ετών για τις μαζικές εκδηλώσεις αντίθεσης στις πολιτικές λιτότητας, τότε σίγουρα θα αισθανθεί ότι η πολιτική στην Ευρώπη σιγά σιγά απομακρύνεται από τους πολίτες.