4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

Το τέλος της διαδρομής για το Δωρίς

Το τέλος της διαδρομής για το Δωρίς

Αθήνα. Στο κέντρο της πόλης η κρίση δεν κάνει διακρίσεις, χτυπά με την ίδια σφοδρότητα επιχειρήσεις που άνοιξαν χθες αλλά και επιχειρήσεις με ιστορία που ξεπερνούν τον αιώνα. Η ύφεση έχει λυγίσει τις δυνατές εμπορικές συνοικίες της χώρας.

Οι πολυσύχναστοι δρόμοι στην καρδιά της πρωτεύουσας παρουσιάζουν μια εικόνα διαφορετική από το παρελθόνΗ καρδιά του ιστορικού κέντρου στην Αθήνα, που αν και με συγκεγχυμένα όρια, εκτείνεται σε γενικές γραμμές ανάμεσα στην Μητροπόλεως, την Αθηνάς και την Πανεπιστημίου και την Ερμού, την Αιόλου και τη Σταδίου, συγκροτείται από εναλλασσόμενες αντιθέσεις. Την ώρα δηλαδή που οι περισσότεροι κλείνουν καταστήματα, κάποιοι άλλοι τρέχουν να επωφεληθούν.

«Όποιο εμπορικό κατάστημα κλείσει ανοίγει απευθείας μια καφετέρια. Αν η ανάπτυξη είχε όνομα αυτό θα ήταν καφετέρια. Πριν 10 χρόνια για να νοικιάσεις ένα μαγαζί στην Αιόλου και την Αγ. Μάρκου ήθελες αέρα, σήμερα τα καταστήματα μένουν άδεια για μήνες», λέει στο τσαντάδικο της  διασταύρωσης Αιόλου και Πραξιτέλους ο κ. Μπουτούρης νοσταλγώντας το ιστορικό κέντρο της Αθήνας.  

Αν και κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ότι ήταν πρόβλημα της κρίσης, η Πραξιτέλους σήμερα είναι πιο φτωχή. Η περίπτωση του οινομαγειρείου «Δωρίς» είναι άλλη μια περίπτωση που μετά από 113 χρόνια έβαλε «λουκέτο».

«Από το 1900 το μαγαζί  σέρβιρε παραδοσιακά λουκουμάδες, μετά προστέθηκαν τα γλυκά και κοντά στο 1980 έβγαιναν τα ταψιά με τα παραδοσιακά φαγητά. Πριν 7 περίπου χρόνια είχαν κάνει την ανακαίνιση στο διατηρητέο της οδού Πραξιτέλους. Παρόλα αυτά, τα τελευταία 3 χρόνια είχε πέσει πολύ η κίνηση στο μαγαζί, όπως σε όλα τα μαγαζιά της περιοχής. Όπως φημολογείται στην γειτονιά, οι δύο συνεταίροι αποφάσισαν να κλείσουν το μαγαζί λόγω υψηλού ενοικίου», λέει ο κ. Τσάκος στο περίπτερο της Ευριπίδου. 

Το Δωρίς ή αλλιώς η Δωρίδα, όνομα που χάρισαν οι πρώτοι ιδιοκτήτες του από τον τόπο τους (Στερεά Ελλάδα), ήταν για πολλούς συνώνυμο με την ποιότητα. Το 1930 ξεκίνησε να λειτουργεί ως γαλακτο-ζαχαροπλαστείο με τους παραδοσιακούς του λουκουμάδες, το ρυζόγαλο  και τις κρέμες του και συνέχισε με τηγανιτά αυγά και κασέρι. Γραμμένες με κιμωλία στον μαυροπίνακα οι προτάσεις της ημέρας, έφτασε μέχρι το πρόσφατο χθες να σερβίρει παραδοσιακά φαγητά εποχής. Γεμάτο όλες τις ώρες της ημέρες με φοιτητές, εργαζόμενους του κέντρου, οικογένειες, περιπλανώμενους και τουρίστες, κατάφερνε να ικανοποιεί τη διαφορετικότητα των πελατών του, σερβίροντας πάντα το λεμόνι με ένα τούλι για να μην πέφτουν τα κουκούτσια του και όλα τα φαγητά με ένα συνετό ευχαριστώ.

Σήμερα, η εικόνα άλλαξε. Κλειστά καταστήματα, μαγαζιά έχουν μεταφερθεί σε λιγότερο ακριβές ζώνες, και μια μόνιμη ταμπέλα που γράφει «πωλείται» ή «ενοικιάζεται». Από το καλοκαίρι το Δωρίς δεν υπάρχει πια.  Η ιστορική επιχείρηση που λειτουργούσε εδώ και πολλά χρόνια στο μικρό διατηρητέο της Πραξιτέλους κατέβασε οριστικά ρολά.

Η ίδια η κρίση όμως έρχεται και δίνει απαντήσεις. Και από τον μαυροπίνακα με την κιμωλία, σήμερα διαβάζουμε τις καλά σχεδιασμένες γραμματοσειρές. Οι γνωστοί δρόμοι του ιστορικού κέντρου προσαρμόζονται στο νέο ύφος της εποχής σερβίροντας παραδοσιακούς “Lukuμαδες” με μοντέρνα διάθεση.

Το «Δωρίς» που συνέβαλε στη διαμόρφωση των κοινοτικών όρων της οδού Πραξιτέλους και στην ατμόσφαιρα της εποχής, παραχωρεί σήμερα τη σκυτάλη σε μια συνεχή εναλλαγή του παλιού με το καινούριο και του παραδοσιακού με το μοντέρνο.

Η τότε ευφορία του ιστορικού κέντρου μετατρέπεται σε ένα παλάτι εντυπώσεων μέσα από καλοσχεδιασμένες ταμπέλες, προβάλλοντας μια συνθετική κουλτούρα από το χθες στο σήμερα.

Το ιστορικό κέντρο της Αθήνας χτισμένο μέσα από αντιθέσεις, αναζητά τη σταθερότητα. Η αλλαγή δε θα έρθει άμεσα. Το μόνο σίγουρο όμως είναι ότι θα τη βιώσουμε όλοι μαζί.