4news-front

  • Έρευνα του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνιας δείχνει ότι τα παιδιά εύπορων και μορφωμένων γονέων έχουν μεγαλύτερο εγκέφαλο και καλύτερες επιδόσεις στα τεστ νοημοσύνης από
  • Μετά από πολλές διαβουλεύσεις η Κομισιόν ενέκρινε το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο για τον δραστικό περιορισμό της πλαστικής σακούλας, η οποία θεωρείται ιδιαίτερα επιβλαβής για το
  • Η Σιγκαπούρη είναι η πιο ακριβή πόλη του κόσμου. Οφείλει τον τίτλο, κυρίως, στο κόστος κατοικίας, αφού το ενοίκιο μίας γκαρσονιέρας στο κέντρο ξεπερνά τα €2.500 ($ 3.027),
  • Πόσο εύκολα μπορούμε να αντισταθούμε σε ντόνατς, τούρτες, πάστες και γενικά στα γλυκίσματα;Όσοι μπορούν είναι τυχεροί.   Οι υπόλοιποι πρέπει να το ξανασκεφτούν, όταν θα

O προϋπολογισμός και το νέο Μνημόνιο

O προϋπολογισμός και το νέο Μνημόνιο

Η πιο ακραία εκδοχή του πολιτικού τυχοδιωκτισμού είναι όταν   οι πολιτικές ηγεσίες αξιοποιούν  τα ακραία συναισθήματα που απελευθερώνονται  από  μία καταστροφή για να επιβάλουν  σιωπηλα,σχεδόν ύπουλα, τους στόχους που έχουν θέσει. Στις απολυταρχίες του 18ου και του 19ου οι μονάρχες ακολουθούσαν συστηματικά  την τακτική αυτή, για να δικαιολογήσουν τους υπέρμετρους φόρους και  την ασφυκτική καταπίεση. Οι   δημοκρατίες  που τις διαδέχθηκαν δεν εγκατέλειψαν το μονοπάτι της «δημιουργικής» καταστροφής. Στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες όμως  υπάρχει το αντίβαρο της αντιπολίτευσης,για να περιορίζει  τις αυθαιρεσίες  των κυβερνώντων  .  Αλλά και εκεί υπάρχουν παρεκτροπές  αφού η  ιστορία βρίθει από περιγραφές   στις οποίες  η ισορροπία είτε από ανικανότητα  είτε από άγνοια είτε από πρόθεση διαταράσσεται  και τότε τα δεινά που έπεσαν  στις πλάτες των πιο ευάλωτων, είχαν το ίδιο καταστρεπτικό αποτέλεσμα με εκείνο των  ακρίδων του Φαραώ.

Η πανδημία βρήκε την Ελλάδα γονατισμένη και πολλούς  Έλληνες οικονομικά «νεκρούς» ή «ημιθανείς». Ο κ.Μητσοτάκης , κέρδισε τις εκλογές προβάλλοντας τη διαχειριστική του αριστεία και  απαξιώνοντας   τον κοινωνικό και  τον αναδιανεμητικό ρόλο του κράτους. Όμοια με τους επικεφαλής των εταιριών που δελεάζουν τους μικρομετόχους με γενναίο μέρισμα, προκειμένου να εγκρίνουν τις υπέρογκες αμοιβές τους ,  ο κ. Μητσοτάκης  έπεισε την πλειοψηφία των ψηφοφόρων υποσχόμενος ένα μέρισμα από την ανάπτυξη, χωρίς όμως να δεσμεύεται για το πότε και σε ποιους θα δοθεί.

Μέχρι να ξεσπάσει η πανδημία, με επικοινωνιακά τεχνάσματα κατάφερε να κρύψει τις προθέσεις του. Όμως το τελευταίο οκτάμηνο με τις  πολιτικές που εφαρμόζει ,έγινε φανερό ότι η επιδίωξη του δεν ειναι το πώς θα βοηθήσει τους πιο ευάλωτους να ξεπεράσουν την κρίση με τις λιγότερες απώλειες αλλά το πως θα ενισχύσει επιλεκτικά κάποιους λίγους ,για να αρπάξουν εύκολα και φθηνά τα τρόπαια της πανδημίας. Βάζει από τον φεγγίτη τους  ιδιώτες στις δημόσιες συγκοινωνιες. Εμπλέκει τους επιχειρηματίες της υγειας στο δημόσιο σύστημα υγείας. Ανοίγει την πόρτα της αγοράς ενέργειας  σε ιδιώτες  με την ιδιωτικοποίηση της  ΔΕΔΔΥΕ, της ΔΕΠΑ Υποδομών  και με την αλλαγή του πλαισίου για τις ΑΠΕ. Με την μέθοδο της παραχώρησης εργασιών, κόβει κομματια της δραστηριότητας  του Δημοσίου. Προχωρά με την «αξιοποίηση» λιμανιών.Ενισχύει την εμπορευματοποίηση του ιδιωτικού χρέους  και προετοιμάζει την τιτλοποίηση των οφειλών σε Δημόσιο και Ταμεία...

Ταυτοχρόνως   με αποκλεισμούς, διαχωρισμούς  και κολοβές «ενισχύσεις», οδηγεί εκατοντάδες χιλιάδες  εργαζόμενους και μικροεπιχειρηματίες κατευθειαν στην κόλαση του χρέους . Οι πενιχρές και επιλεκτικές εισοδηματικές ενισχύσεις  σε συνδυασμό με την  επιλογή να μεταθέσει –αντί να παγώσει – τις οφειλες, είναι ο πιο σύντομος δρόμος  για το... χρεοστάσιο. Ετσι, όταν λήξει η πανδημία που  ούτε οι μισθοί αλλά ούτε οι τζίροι θα είναι σε επιπεδα που θα επιτρεπουν στους χρεωμένους  να εξοφλήσουν τα χρέη που θα έχουν συσσωρευτεί,  οι «μαύρες τρύπες»« της πανδημίας θα μετατραπουν  σε χρέος , το οποίο σαν τα χρόνια νοσήματα θα ακολουθεί εκατοντάδες χιλιάδες  ανθρώπους για πολλά χρόνια, μπορεί και για ολόκληρη τη  ζωή τους.

Στο σχέδιο αυτό ο προϋπολογισμός του 2021  θα αξιοποιηθεί για να φορτώσει  την ευθύνη για τα επερχόμενα δεινά στους δανειστές. Με εργαλείο τις  προβλέψεις του και  με πρόφαση  τις  δεσμεύσεις  στους δανειστές , ο προϋπολογισμός θα ανοίξει  διάπλατα τη «λεωφόρο  των  Μνημονίων»  προσφέροντας  στην Κυβέρνηση  ένα πειστικό άλλοθι για  να νομιμοποιήσει   και να δώσει ηθική υπόσταση στις πολιτικές εκποίησης και εκχώρησης που έχει κατα νού. Σε λιγότερο από ένα χρόνο, οι προβλέψεις για ανάπτυξη 7,5%, για έλλειμμα 1% και για χρεος 184,7%, θα αξιοποιηθούν  προκειμένου το σχέδιο Πισσαρίδη να πάρει τη μορφή  του σχεδίου "εθνικής σωτηρίας". Οι τωρινές  «μαύρες τρύπες» των νοικοκυριών και οι ζημιές των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που προκάλεσε   η πανδημία, θα μετατραπούν  σε απαιτητό  χρέος  και έτσι θα ξεκινήσει  ένα νέο κύμα  αναδιανομής εισοδήματος το οποιο θα έχει το άρωμα της ηθικής και το μανδύα του πατριωτισμού.Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση είναι απόλυτα συνεπής με την ιδεολογία της, καθώς όχι μόνο δεν παρεμβαίνει για να αποτρέψει το αυριανό αδιέξοδο στο οποίο  οδηγεί ένα μεγάλο αριθμό Ελλήνων αλλά κάνει ό,τι περνά από το χέρι της για να το διευκολύνει. Αφήνει την αγορά να κατρακυλήσει, μέχρι να βρει βράχο για να σταματήσει την πτώση και τότε στο όνομα του "εθνικού συμφέροντος" θα αρχίσει να προβάλλει αδιέξοδα ...

Η αντιπολίτευση όμως αντι να αποκαλύψει το δυστοπικο μέλλον που με τόση επιμέλεια προετοιμάζει η Κυβέρνηση, συσκοτίζει. Διαμαρτύρεται για τα επιμέρους  αλλά δεν μιλά για την τραγική κατάληξη τους.  Δεν χρειαζόταν να πει πολλά, απλώς να επικαλεστεί την ιστορία. Να υπενθυμίσει στην Κυβερνηση  , όταν, στις 28 Μαΐου 1934 ,ο Κέυνς  συναντήθηκε με τον Ρούσβελτ στον Λευκό Οίκο και του είπε,  ότι τα οριζόντια μέτρα που εφαρμόζει  δεν είναι αρκετά και οτι χρειάζονταν ακόμα περισσότερα .Λίγες μέρες αργότερα, ο βρετανός οικονομολόγος έγραψε ένα άρθρο  στους «New York Times» υποστηρίζοντας ότι για να βγουν οι Ηνωμένες Πολιτείες από το ρήγμα της Μεγάλης Ύφεσης, η κυβέρνηση θα πρέπει να αυξήσει δραματικά τις δαπάνες και να επιτρέψει υψηλότερα ελλείμματα.Επιβεβαιώθηκε  πέντε χρόνια αργότερα, όταν  η  ανάπτυξη και η ευημερία δεν κατόρθωσαν  να φτάσουν στα επίπεδα που ήταν πριν την ύφεση.

Σήμερα  η αντιπολίτευση αρκειται στο να δείχνει τα δέντρα και να αγνοεί το δάσος. Κάνει κριτική στα  επιμέρους αλλά δεν αποκαλύπτει την καταστροφή που παραμονεύει από την σωρευτική επίπτωση  των μέτρων .Κανείς δεν περιμένει από τη αντιπολίτευση να επιβάλλει πολιτικές -άλλωστε δεν είναι συνταγματική υποχρέωση της-αλλά όλοι απαιτουν από αυτή να ελέγχει και να προειδοποιεί την ελληνική κοινωνία για τους κινδύνους που απορρέουν από επιζήμιες  πολιτικές.  Δυστυχώς όμως μέχρι στιγμής δεν έχει αναδείξει την απειλή της νέας κρίσης χρέους-ιδιωτικού και δημόσιου- που ήδη έχει ξεπροβάλλει και αυτό την καθιστά υπόλογη.